Vrijdag weer uit het pannetje gegaan. Heerlijk. het was goed om al die Flevo gezichten weer te zien. Ik miste JaapJaap wel een beetje .. Waar waren we dan? Op de Sally Family Ontmoetingsdag. Daar waar de brillen vierkant zijn, de instrumenten en amps Vintage, en de muzikanten de jaren 80 bewust hebben meegemaakt en die maar niet kunnen laten gaan.
Het begon met Jan Koffie. Best leuk, beste energiek maar het mist iets. John Coffin is wel leuker dan de vorige keer dat 'ie voorbij schoof en het is de nieuwste telg aan de Sally Stamboom. Veel plezier met de inteelt John. Aan het eind van de avond werd de platendeal bezegeld met bier en filmpjes. Handig die Sure SM58's want die kunnen zwemmen. De geluidsmensen keken wat minder blij.
Deze Prachtige Rotzooi was inderdaad prachtig. Als Arjan iets minder arrogant wordt en Lydia mag ook op het podium komen staan waar de rest van de wereld haar kan zien dan is het echt een wereldband. De nieuwe nummer zijn heerlijk. Waar ik met het oude werk geen klik had zit ik gewoon vast aan het nieuwe werk. Ik kan niet wachten tot het album daadwerkelijk uitkomt. This Beautifull Mess mag de beste nieuwkomer 2009 worden bij 3FM.. Het past gewoon!
Toen waren er nog twee over. de bands waar we voor kwamen. Terug naar de jaren 80, lekker dansen, schreeuwen en stampen met " The Hot Stewards " Ik kan maar geen hoogte krijgen van deze formatie want volgens mij is de hele band al een keer vervangen geweest. Ik mis de massale koortjes van de eerste optredens. Ik mis het screamen, ik mis strakheid.. Het was rommelig en slordig. Ik stond met mijn neus voor d basversterker en het leek er op alsof ik de bassist zou kunnen vervangen.. Let op dat zegt wat want ik ben s'werelds slechtste bassist ooit!
Jammer, gemiste kans.. maar meid meid meid wat heb ik een schik gehad. Het hele optreden blijven dansen kon mijn oude lichaam niet aan.. Maar ik heb zeker mijn lichaamsbeweging wel gehad voor deze week.
Toen snel even plassen en een frisse neus want nu ging het toch echt beginnen. The Spirit That Guides Us. Ik heb eerder geschreven over TSTGU en dat het de ideale aanbiddingsdienst is .. dat was het nu ook weer. Ondanks het gemis van Agnes en Real Life Moteion Picture. Het was heerlijk! De vermoeidheid van de Stewards was vergeten en mijn epeleptische aanval kreeg haar climax in " Anthem "
Na het optreden mijn nieuwe shirt aangedaan want de polo was doorweekt. Met VisjeG en VisjeD weer teruggelopen naar de auto en daar met de cd in de cd-speler weer naar huis getoured..
Op weg naar huis kwamen we tot de conclusie dat we de toetsenist hebben gemist. Helmert is dus gedumped.. Grappig detail was dat Rene de Vries (oud toetsenist) en Arjen van Wijk (ex zanger) bij This Beautiful mess spelen. Dan missen we van de oorspronkelijke line-up alleen axel Kabboord, Jan-Erik en die Jap uit amerika..
TSTGU tot ziens op flevo (Erik verklapte dat ze daar spelen!!!
Posts tonen met het label vrienden. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vrienden. Alle posts tonen
zondag 26 april 2009
donderdag 23 april 2009
Het is beter om je vrienden maar te mijden
Gisteren ben ik wezen eten met een groepje mensen uit een mistig verleden. Naja mistig.. Nu is heel wat mist opgeklaard. We zijn (op Maver na) dertig (of ouder) en volwassen..
Boudewijn de Groot schreef over vrienden van vroeger:
Het is dus beter al je vrienden maar te mijden,
ze veranderen snel en zijn niet meer als toen.
Maar denk in godsnaam niet dat we er al zijn,
er moet zowel het een en ander nog gebeuren.
En het blijft vechten hoewel de anderen niet ophouden met zeuren
dat het vroeger beter was, zo rustig en zo fijn.
Dat zijn je vrienden die eertijds altijd zeiden
dat zij het later anders zouden doen.
Ze wilden zich van elk gezag bevrijden.
Nu doen ze niets, ze houden hun fatsoen.
Het is dus beter deze vrienden maar te mijden,
ze veranderen snel en zijn niet meer als toen.
Morgen is het weer zoals vandaag
het lijkt veranderd, maar jullie weten beter.
Al wordt de grond intussen onder jullie voeten heter,
jullie rekenen niet af, je bent te traag.
Er is gezegd er komen andere tijden,
er is gevochten voor een nieuw fatsoen.
Er is niet geluisterd naar wat anderen zeiden,
ik heb geen zin het nog eens over te doen.
Daarom heb ik besloten jullie maar te mijden,
jullie zijn hetzelfde, geen vrienden meer als toen.
En ik ben het gedeeltelijk met hem eens. Begrijp me niet verkeerd ik heb echt in geeen tijden zo gelachen en zo'n leuke avond meegemaakt. Maar het blijven vrienden van vroeger.
Kijk, Dit zijn ze (op 1 na)
toen waren we 44 (bij elkaar opgeteld) nu zijn we 89 (bij elkaar opgeteld)
We waren toen een combinatie van:
twee lieve kleine meisjes
twee pseudo stoere jongens
twee stelletjes
2 evangelische 1 gereformeerde 1 baptist
2 hebben op een kinderkoor gezeten
3 van de vier hebben op Johannes Calvijn gezeten alle vier hebben op "de willem" gezeten..
we waren allen recalsitrant.
1 at uit pannetjes uit de poppenhoek
1 bevuilde de bank van de ouders van zijn vriendinnetje met pen
2 vielen iedereen lastig met Ome Henk
2 deden aan toneel
wat is er van ze geworden.
1 is gereformeerd met emerging inslag
1 is baptist
1 shopt een beetje
1 is nietsist
3 van de vier zijn getrouwd
3 van de vier hebben spijt van een of meer relaties uit het verleden
1 heeft een kind
1 is als maagd het huwelijk in gegaan
1 is gescheiden
2 hebben een relatie gehad met een moslim
1 is journalist
1 is dramadocent
1 is reisadviseur
1 is it-er
1 is cabaretier
1 is tienerleider
Wat ons trok in elkaar was de spontaniteit, het opstandige tegen de wereld en het niet geaccepteerd worden door de rest. Ook al waren sommigen in meerdere of mindere mate populair. De klik is er nog steeds. Vanaf het moment dat we, als verrassing voor MC binnen stapten was het weer raak, lachen en nog nooit is er zoveel door elkaar heen gepraat als nu bij Gusto.
Met de verhalen zal ik niemand lastigvallen. Die zijn te prive, vereissen teveel voorkennis of zijn te oud om nog in de tijdgeest van vandaag te passen. Met de conclusie kan ik u wel verblijden. We zijn veranderd maar nog steeds dezelfde. We doen dit vast nog wel eens.. maar niet te snel. De mist van je verleden op laten trekken is louterend, vermakelijk, soms pijnlijk. Eerlijk zijn over de ander kan confronterend zijn en het is bijna surrealistisch om als twee vrienden van vroeger je twee ex vriendinnetjes van vroeger op te zoeken.
De mist, of roze wolk, van vroeger verhulde dat die zomer geen jaren heeft geduurd. De keuren kunnen dus wat minder helder ingesteld worden. De drank, de roes van verliefdheid en de puberale overmoed is grappig om op terug te kijken en te relativeren (je bent niet voor niets 30) dat het "ooit was" en nooit meer zo zal zijn. Die illusie heb ik niet, nooit gehad en zal ik ook nooit hebben. Als we volgend jaar weer afspreken zal ik wel gaan, het lijkt me ook leuk om de ouders van MC, MB en MV weer eens te zien en om alle partners die ik niet of nauwelijks ken te ontmoeten en op de hoogte te blijven van zwangerschappen. Maar of we dikke vrienden zullen worden en blijven.. dat denk ik niet
Het is misschien beter om de vrienden maar te mijden,
ze zijn hetzelfde maar het wordt NOOIT meer zoals toen!
Boudewijn de Groot schreef over vrienden van vroeger:
Het is dus beter al je vrienden maar te mijden,
ze veranderen snel en zijn niet meer als toen.
Maar denk in godsnaam niet dat we er al zijn,
er moet zowel het een en ander nog gebeuren.
En het blijft vechten hoewel de anderen niet ophouden met zeuren
dat het vroeger beter was, zo rustig en zo fijn.
Dat zijn je vrienden die eertijds altijd zeiden
dat zij het later anders zouden doen.
Ze wilden zich van elk gezag bevrijden.
Nu doen ze niets, ze houden hun fatsoen.
Het is dus beter deze vrienden maar te mijden,
ze veranderen snel en zijn niet meer als toen.
Morgen is het weer zoals vandaag
het lijkt veranderd, maar jullie weten beter.
Al wordt de grond intussen onder jullie voeten heter,
jullie rekenen niet af, je bent te traag.
Er is gezegd er komen andere tijden,
er is gevochten voor een nieuw fatsoen.
Er is niet geluisterd naar wat anderen zeiden,
ik heb geen zin het nog eens over te doen.
Daarom heb ik besloten jullie maar te mijden,
jullie zijn hetzelfde, geen vrienden meer als toen.
En ik ben het gedeeltelijk met hem eens. Begrijp me niet verkeerd ik heb echt in geeen tijden zo gelachen en zo'n leuke avond meegemaakt. Maar het blijven vrienden van vroeger.
Kijk, Dit zijn ze (op 1 na)
toen waren we 44 (bij elkaar opgeteld) nu zijn we 89 (bij elkaar opgeteld)
We waren toen een combinatie van:
twee lieve kleine meisjes
twee pseudo stoere jongens
twee stelletjes
2 evangelische 1 gereformeerde 1 baptist
2 hebben op een kinderkoor gezeten
3 van de vier hebben op Johannes Calvijn gezeten alle vier hebben op "de willem" gezeten..
we waren allen recalsitrant.
1 at uit pannetjes uit de poppenhoek
1 bevuilde de bank van de ouders van zijn vriendinnetje met pen
2 vielen iedereen lastig met Ome Henk
2 deden aan toneel
wat is er van ze geworden.
1 is gereformeerd met emerging inslag
1 is baptist
1 shopt een beetje
1 is nietsist
3 van de vier zijn getrouwd
3 van de vier hebben spijt van een of meer relaties uit het verleden
1 heeft een kind
1 is als maagd het huwelijk in gegaan
1 is gescheiden
2 hebben een relatie gehad met een moslim
1 is journalist
1 is dramadocent
1 is reisadviseur
1 is it-er
1 is cabaretier
1 is tienerleider
Wat ons trok in elkaar was de spontaniteit, het opstandige tegen de wereld en het niet geaccepteerd worden door de rest. Ook al waren sommigen in meerdere of mindere mate populair. De klik is er nog steeds. Vanaf het moment dat we, als verrassing voor MC binnen stapten was het weer raak, lachen en nog nooit is er zoveel door elkaar heen gepraat als nu bij Gusto.
Met de verhalen zal ik niemand lastigvallen. Die zijn te prive, vereissen teveel voorkennis of zijn te oud om nog in de tijdgeest van vandaag te passen. Met de conclusie kan ik u wel verblijden. We zijn veranderd maar nog steeds dezelfde. We doen dit vast nog wel eens.. maar niet te snel. De mist van je verleden op laten trekken is louterend, vermakelijk, soms pijnlijk. Eerlijk zijn over de ander kan confronterend zijn en het is bijna surrealistisch om als twee vrienden van vroeger je twee ex vriendinnetjes van vroeger op te zoeken.
De mist, of roze wolk, van vroeger verhulde dat die zomer geen jaren heeft geduurd. De keuren kunnen dus wat minder helder ingesteld worden. De drank, de roes van verliefdheid en de puberale overmoed is grappig om op terug te kijken en te relativeren (je bent niet voor niets 30) dat het "ooit was" en nooit meer zo zal zijn. Die illusie heb ik niet, nooit gehad en zal ik ook nooit hebben. Als we volgend jaar weer afspreken zal ik wel gaan, het lijkt me ook leuk om de ouders van MC, MB en MV weer eens te zien en om alle partners die ik niet of nauwelijks ken te ontmoeten en op de hoogte te blijven van zwangerschappen. Maar of we dikke vrienden zullen worden en blijven.. dat denk ik niet
Het is misschien beter om de vrienden maar te mijden,
ze zijn hetzelfde maar het wordt NOOIT meer zoals toen!
donderdag 16 april 2009
sentimentele oude zak!
Allememachies wat was het leuk.. Maar o.o. o. wat wordt ik oud.
Gisteren waren Jeugdhelden Yuri, Tom en Mike in Tivoli om mijn oude punkhartje sneller te laten slaan. Ik weet niet hoelang mijn hartje dat aankan. het was al lachen van te voren om te zien dat er een aantal mensen binnen was die niet tot de doelgroep "punk" hoorde. Een aantal klassieke metalheads die erg boos keken, meisjes met hakjes of hoge laarsjes en Jongetjes uit Veenendaal.
De obligate alternatievelingen waren er, de flevobezoekers en de jaarkaarthouders.. maar leuker was JaapJaap visjeD en visjeG waren er ook!
Als voorprogramma speelde kid down. Van deze zweedse jostiformatie werd ik niet vrolijk. De metalheads ook niet overigens. De hakjes en laarsjes overigens wel. VisjeG kon het ook wel waarderen maar misschien zaten zijn oordopjes te diep in zijn oren. Deze pop-formatie uit Ikea-land kwam nogal josti-maar-dan-gestileerd-door-leko over. en regelmatig zongen ze zo vals dat het niet meer leuk was. Het was grappig om naar te kijken omdat deze Arnold Schwarzenegger engels sprekende blonde jonge goden hun met babyvet afgeronde armpjes gelijktijdig bewogen. Dat komt de kwaliteit niet ten goede maar maakt het vermakelijk.
na een heel lang changement waarbij de roady de Gibson LesPaul van Tom en de MusicMan bass van mike LIET VALLEN en de geluidsman leuke spelletjes deed met het uitpiepen van zijn mond (!?) en zijn natte hand begonnen ze dan. Mijn helden van toen ik nog geen brommer had!
MxPx
Ze speelden veel nieuw werk, stonden wat onwennig naar elkaar te kijken en ragden er gelukkig nog wat oude nummers uit! (chickmagnet, pokinatcha, pank rawk show).. Op een gegeven moment keek mike mij aan en riep wow that is a real old shirt.. Is it real?
Ik glom. Mijn Teenage Politics shirt uit 1995 glom van trots ondanks de gaten..
Ik ook natuurlijk..
Het werd wat vervelend toen er werd gestagedived door een jongetje uit veenendaal dat voor het eerst buiten was. Deze knul bleef haken het zijn hoef (!) in mijn nageslacht... 3 pogingen later was hij eindelijk op zijn rug op het publiek beland...
Aan het eind van het concert ging ik met de nieuwe cd, mijn oude shirt maar dan gesigneerd, en twee echte MxPx plectra naar huis.. geen piep in mijn oor maar ik voelde me wel een beetje brak.
Ver voor middernacht was ik thuis en kon ik het bed in..
Welterusten nu-niet-meer-zo'n-opa sprak linda.. Maar mijn lichaam fluisterde dat ze geen gelijk had.
Gisteren waren Jeugdhelden Yuri, Tom en Mike in Tivoli om mijn oude punkhartje sneller te laten slaan. Ik weet niet hoelang mijn hartje dat aankan. het was al lachen van te voren om te zien dat er een aantal mensen binnen was die niet tot de doelgroep "punk" hoorde. Een aantal klassieke metalheads die erg boos keken, meisjes met hakjes of hoge laarsjes en Jongetjes uit Veenendaal.
De obligate alternatievelingen waren er, de flevobezoekers en de jaarkaarthouders.. maar leuker was JaapJaap visjeD en visjeG waren er ook!
Als voorprogramma speelde kid down. Van deze zweedse jostiformatie werd ik niet vrolijk. De metalheads ook niet overigens. De hakjes en laarsjes overigens wel. VisjeG kon het ook wel waarderen maar misschien zaten zijn oordopjes te diep in zijn oren. Deze pop-formatie uit Ikea-land kwam nogal josti-maar-dan-gestileerd-door-leko over. en regelmatig zongen ze zo vals dat het niet meer leuk was. Het was grappig om naar te kijken omdat deze Arnold Schwarzenegger engels sprekende blonde jonge goden hun met babyvet afgeronde armpjes gelijktijdig bewogen. Dat komt de kwaliteit niet ten goede maar maakt het vermakelijk.
na een heel lang changement waarbij de roady de Gibson LesPaul van Tom en de MusicMan bass van mike LIET VALLEN en de geluidsman leuke spelletjes deed met het uitpiepen van zijn mond (!?) en zijn natte hand begonnen ze dan. Mijn helden van toen ik nog geen brommer had!
MxPx
Ze speelden veel nieuw werk, stonden wat onwennig naar elkaar te kijken en ragden er gelukkig nog wat oude nummers uit! (chickmagnet, pokinatcha, pank rawk show).. Op een gegeven moment keek mike mij aan en riep wow that is a real old shirt.. Is it real?
Ik glom. Mijn Teenage Politics shirt uit 1995 glom van trots ondanks de gaten..
Ik ook natuurlijk..
Het werd wat vervelend toen er werd gestagedived door een jongetje uit veenendaal dat voor het eerst buiten was. Deze knul bleef haken het zijn hoef (!) in mijn nageslacht... 3 pogingen later was hij eindelijk op zijn rug op het publiek beland...
Aan het eind van het concert ging ik met de nieuwe cd, mijn oude shirt maar dan gesigneerd, en twee echte MxPx plectra naar huis.. geen piep in mijn oor maar ik voelde me wel een beetje brak.
Ver voor middernacht was ik thuis en kon ik het bed in..
Welterusten nu-niet-meer-zo'n-opa sprak linda.. Maar mijn lichaam fluisterde dat ze geen gelijk had.
zondag 8 februari 2009
wie is je vader wie is je moeder?
Het is wel grappig om te zien dat je, als je iemand wil leren kennen dat het handig is om te weten uit wat voor nest je komt. Zo waren Jelle en ik bij onze regiseur (m/v) en blikten in de boekenkast, dvd collectie en platenkast om een peil te kunnen trekken (geen typo) op wie waar vandaan kwam. Ik herkende de GPW achtergrond van de een maar kon de economische kant van de ander niet herkennen. Ook kon ik door de gpw achtergrond niet herleiden uit welke denominatie de twee vandaan kwamen.
Vandaag kregen we bezoek van vriendje R met zijn nieuwe vangst (ha ha.. dat zal ze niet leuk vinden) M. Ik bevroeg haar naar haar achtergrond om haar te kunnen plaatsen. Wie is je vader en wie is je moeder werd aanvankelijk beantwoord met mijn vader is mijn vader en mijn moeder is mijn moeder. Later konden we door beroep, opleiding en dergelijke een beetje een beeld krijgen van de red-head (klinkt als een goede linux distro) en kwam het hoge woord er uit. Mijn moeder is huisvrouw en mijn vader klinisch toxicoligisch analyst. Ja.. dat zal leuk zijn op feestjes "hey henk, wat is de trend vandaag de dag op zelfdoding door medicijnen?"
Maar het verklaart wel waarom R blij is met zijn degelijke bruid, inderdaad een enig kind ;-)
Vandaag kregen we bezoek van vriendje R met zijn nieuwe vangst (ha ha.. dat zal ze niet leuk vinden) M. Ik bevroeg haar naar haar achtergrond om haar te kunnen plaatsen. Wie is je vader en wie is je moeder werd aanvankelijk beantwoord met mijn vader is mijn vader en mijn moeder is mijn moeder. Later konden we door beroep, opleiding en dergelijke een beetje een beeld krijgen van de red-head (klinkt als een goede linux distro) en kwam het hoge woord er uit. Mijn moeder is huisvrouw en mijn vader klinisch toxicoligisch analyst. Ja.. dat zal leuk zijn op feestjes "hey henk, wat is de trend vandaag de dag op zelfdoding door medicijnen?"
Maar het verklaart wel waarom R blij is met zijn degelijke bruid, inderdaad een enig kind ;-)
woensdag 31 december 2008
Tradities
Tjonge, de kerst is wer voorbij. Eigenlijk ben ik blij dat ik geen volgeplanned schema heb hoven doortijgeren. Gewoon familiebezoek en een dagje gezellig thuis. Oud en Nieuw ken ik bijna niet naders meer (in mijn volwassen leven) dan het vieren met vrienden.
vandaag weer in Veendam waar we de straat onder de rook gezet hebben. Dat is inmiddels ook alweer traditie. Net als bommetjes bouwen. Heerlijk als je 30 bent en je een keer per jaar kind kan zijn..
Voor mijn trouwe lezers een woest en ledig 2009!
vandaag weer in Veendam waar we de straat onder de rook gezet hebben. Dat is inmiddels ook alweer traditie. Net als bommetjes bouwen. Heerlijk als je 30 bent en je een keer per jaar kind kan zijn..
Voor mijn trouwe lezers een woest en ledig 2009!
maandag 4 december 2006
2006 zuigt..
2007 nieuwe kansen nieuwe prijzen..
conclusies voor 2006:
You can't always get wat you want.
Groningers zijn lief!
Sommige dingen blijven verbazen!
Poo happens
Wat de toekomst brenge moge
Mij geleidt des heeren hand
Moedig sla ik dus de ogen
naar het onbekende land
conclusies voor 2006:
You can't always get wat you want.
Groningers zijn lief!
Sommige dingen blijven verbazen!
Poo happens
Wat de toekomst brenge moge
Mij geleidt des heeren hand
Moedig sla ik dus de ogen
naar het onbekende land
zaterdag 12 juni 2004
uitputtingsslag
Soms stop ik mijn weekeindjes wat erg vol.. nu was het wel heel erg extreem. Donderdag begon het al. de YFC Staf-dag met alle YFC medewerkers die het ook maar enigzins op konden brengen om mee te doen een dag mediteren, bidden en danken. Ik ben normaal gezien niet zo op gedwongen samen bidden en zo en op gedwongen vormen maar ik was alt e laat gekomen en een beetje duf ( ik heb zo ontzettende hekel aan de warmte.. ik slaap er niet door ) dus mijn drempel was wat lager. Wanneer we allemaal moesten knielen voelde ik de Geest echt werken.. Na een wat alternatieve lunch (rookvlees en kiwi op brood vind ik niet zo'n lekker idee) gingen we naar buiten om te sporten. Iemand die mij een beetje kent weet dat ik liever lees, tv kijk of iets anders passief doe zoals lekker interneten dan dat ik me op enigzins sportieve wijze in beweging zet.. Maar YFC had er werk van gemaakt en ik deelde mezelf in in een team met mensen die ik niet kende en ik ging er voor. flauwe spelletjes als touwtrekken en een waterrace, een rupsband loop werden door volwassen mensen met een kinderlijk enthousiasme en een onovertroffen fanatisme gespeeld.. Vals spelen was niet van de lucht maar alles met een vriendelijkheid waar ik me heerlijk in thuis voelde. jammer is alleen dat ik mezelf bezeerd heb bij de stormbaan.. een 2e graads brandwond/schaafwond op mijn knie (ik werd er vandaag weer aan herinnerd door de YFCers die ik tegen kwam op de EO jongerendag.
Een BBQ en de voetjes van de vloer... een vlotte rit terug en snel mijn bed in..
vrijdag
Johan en Joris zouden bij mij komen logeren om lekker naar de golden earring te gaan (vorig jaar ging niet door omdat ik naar blof ging) ze kwamen wat laat en namen een leven mee. Een heineken EK toeterhoed, voetbal fluitjes, een scheetmachine en lekker belgisch bier.. alweer een bbq later (en het voorprogramma vanuit de achtertuin genoten te hebben)gingen we naar Golden Earring. Plassen in een douche, een gesuggereerde diefstl van een portomonaie en het weerzien van ex-medescouts vermeerderden de pret.. om 3 uur nog lekker de vliegende panters kijken en kip eten en maar gaan pitten.. ik kon me niets voorstellen bij de verhalen van J en J over het vertellen van het evangelie aan dronken fans en gesprekken met George Barry Rienus en Ceasar... we moesten vroeg op.. dus maar snel gaan pitten..
zaterdag
Johan is lastig wakker te maken en anderhalf uur later dan gepland vertrokken we richting Arnhem. na drie uur (ik haat file) kwamen we aan bij het gelredome..
Na 7 jaar eindelijk weer eens een Jongerendag. ik was onder de indruk van de menigte. de diensten deden me niet zoveel en de praatjes van Esbach en van Reebergen konden me niet boeien maar de dag, de standjes en de ontmoeting van internetcontacten lieten me niet onbetuigd. ik kon alleen niet weerstaan om te denken aan de naam Jongerendag.. Ik noem dewe dag al tijden de EO guppenclubdag. De jongeren zijn wel erg vers. niet alleen gezinnen met kinderne komen maar ook pre-pubers 5compleet met strakke truitjes en strings) komen in grote getalen en vele oudere jongeren en zelfs ouderen. Ik weet nog wel dat ik voor het eerste met mijn zus naar de jongerendag ben geweest en we een bejaard echtpaar tegenkwamen. dat was een uitzondering. VErder waren er toen (in de galgenwaard) veel hoedjes en jongeren met alternatieve inslag en "gewone" jongeren. Nus is het evenement niet te onderscheiden van een fox-kids dag of een break out evenement. ik weet niet of ik me daar lang thuis ga voelen.
nu ben ik moe en ik besluit bij deze dat ik morgen de rustdag ga wijden.. (en misschien wat foto's ga uploaden)
Een BBQ en de voetjes van de vloer... een vlotte rit terug en snel mijn bed in..
vrijdag
Johan en Joris zouden bij mij komen logeren om lekker naar de golden earring te gaan (vorig jaar ging niet door omdat ik naar blof ging) ze kwamen wat laat en namen een leven mee. Een heineken EK toeterhoed, voetbal fluitjes, een scheetmachine en lekker belgisch bier.. alweer een bbq later (en het voorprogramma vanuit de achtertuin genoten te hebben)gingen we naar Golden Earring. Plassen in een douche, een gesuggereerde diefstl van een portomonaie en het weerzien van ex-medescouts vermeerderden de pret.. om 3 uur nog lekker de vliegende panters kijken en kip eten en maar gaan pitten.. ik kon me niets voorstellen bij de verhalen van J en J over het vertellen van het evangelie aan dronken fans en gesprekken met George Barry Rienus en Ceasar... we moesten vroeg op.. dus maar snel gaan pitten..
zaterdag
Johan is lastig wakker te maken en anderhalf uur later dan gepland vertrokken we richting Arnhem. na drie uur (ik haat file) kwamen we aan bij het gelredome..
Na 7 jaar eindelijk weer eens een Jongerendag. ik was onder de indruk van de menigte. de diensten deden me niet zoveel en de praatjes van Esbach en van Reebergen konden me niet boeien maar de dag, de standjes en de ontmoeting van internetcontacten lieten me niet onbetuigd. ik kon alleen niet weerstaan om te denken aan de naam Jongerendag.. Ik noem dewe dag al tijden de EO guppenclubdag. De jongeren zijn wel erg vers. niet alleen gezinnen met kinderne komen maar ook pre-pubers 5compleet met strakke truitjes en strings) komen in grote getalen en vele oudere jongeren en zelfs ouderen. Ik weet nog wel dat ik voor het eerste met mijn zus naar de jongerendag ben geweest en we een bejaard echtpaar tegenkwamen. dat was een uitzondering. VErder waren er toen (in de galgenwaard) veel hoedjes en jongeren met alternatieve inslag en "gewone" jongeren. Nus is het evenement niet te onderscheiden van een fox-kids dag of een break out evenement. ik weet niet of ik me daar lang thuis ga voelen.
nu ben ik moe en ik besluit bij deze dat ik morgen de rustdag ga wijden.. (en misschien wat foto's ga uploaden)
Abonneren op:
Reacties (Atom)
Posts
