Leef om te schrijven en schrijf om te leven.

Soms wil ik wel wat minder, wat minder drukte om me heen. Gewoon met een gitaar, een biertje en een laptopje met UMTS in een stacaravan in de polder gaan zitten en daar dan lekker schrijven. Een docu over Maarten van Rozendaal heeft me geinspireerd. Misschien moet die TV maar eens weg .. of alleen tijdens de zomer in dat hokje gaan zitten en schrijven, spelen en beminnen.

Ik merk dat het beter met mij gaat sinds ik weer meer schrijf, creatiever bezig ben. Ik merk ook dat mijn blogjes ook langer worden en vaker verschijnen wanneer het goed met me gaat, en dat het goed met me gaat als ik van me af kan schrijven.

Ik leef blijkbaar om te schrijven. Nu nog schrijven om van te leven.

Misschien moet ik, net als Nico Dijkshoorn gaan schrijven in alles wat gedrukt of digitaal verschijnt, een radiocolumn bij Giel en daarvoor produceren. Leven van mijn pen en van mijn gitaar lijkt me heerlijk.

De druk om te schrijven stimuleert, lezen, muziek luisteren (ik krijg Eels niet meer uit mijn hoofd) ook.. stomme tv en computer-kaartspelletjes verhinderen dat een beetje.. Het wordt tijd voor een resolutie. Ik moet maar eens tv gaan kijken wanneer ik iets geschreven heb en niet eerder. En alleen dat kijken wat ik echt wil zien (dus eerst de gids die we niet hebben erbij)

Ik denk dat L. helemaal gek van genot wordt als ik niet standaard s'vonds de tv aanzet als we in bed schuiven.. Of zou ze net zoveel last van dat gitaarspelen hebben als van de tv?

Running in the Family

Vrijdag weer uit het pannetje gegaan. Heerlijk. het was goed om al die Flevo gezichten weer te zien. Ik miste JaapJaap wel een beetje .. Waar waren we dan? Op de Sally Family Ontmoetingsdag. Daar waar de brillen vierkant zijn, de instrumenten en amps Vintage, en de muzikanten de jaren 80 bewust hebben meegemaakt en die maar niet kunnen laten gaan.

Het begon met Jan Koffie. Best leuk, beste energiek maar het mist iets. John Coffin is wel leuker dan de vorige keer dat 'ie voorbij schoof en het is de nieuwste telg aan de Sally Stamboom. Veel plezier met de inteelt John. Aan het eind van de avond werd de platendeal bezegeld met bier en filmpjes. Handig die Sure SM58's want die kunnen zwemmen. De geluidsmensen keken wat minder blij.

Deze Prachtige Rotzooi was inderdaad prachtig. Als Arjan iets minder arrogant wordt en Lydia mag ook op het podium komen staan waar de rest van de wereld haar kan zien dan is het echt een wereldband. De nieuwe nummer zijn heerlijk. Waar ik met het oude werk geen klik had zit ik gewoon vast aan het nieuwe werk. Ik kan niet wachten tot het album daadwerkelijk uitkomt. This Beautifull Mess mag de beste nieuwkomer 2009 worden bij 3FM.. Het past gewoon!

Toen waren er nog twee over. de bands waar we voor kwamen. Terug naar de jaren 80, lekker dansen, schreeuwen en stampen met " The Hot Stewards " Ik kan maar geen hoogte krijgen van deze formatie want volgens mij is de hele band al een keer vervangen geweest. Ik mis de massale koortjes van de eerste optredens. Ik mis het screamen, ik mis strakheid.. Het was rommelig en slordig. Ik stond met mijn neus voor d basversterker en het leek er op alsof ik de bassist zou kunnen vervangen.. Let op dat zegt wat want ik ben s'werelds slechtste bassist ooit!
Jammer, gemiste kans.. maar meid meid meid wat heb ik een schik gehad. Het hele optreden blijven dansen kon mijn oude lichaam niet aan.. Maar ik heb zeker mijn lichaamsbeweging wel gehad voor deze week.

Toen snel even plassen en een frisse neus want nu ging het toch echt beginnen. The Spirit That Guides Us. Ik heb eerder geschreven over TSTGU en dat het de ideale aanbiddingsdienst is .. dat was het nu ook weer. Ondanks het gemis van Agnes en Real Life Moteion Picture. Het was heerlijk! De vermoeidheid van de Stewards was vergeten en mijn epeleptische aanval kreeg haar climax in " Anthem "

Na het optreden mijn nieuwe shirt aangedaan want de polo was doorweekt. Met VisjeG en VisjeD weer teruggelopen naar de auto en daar met de cd in de cd-speler weer naar huis getoured..

Op weg naar huis kwamen we tot de conclusie dat we de toetsenist hebben gemist. Helmert is dus gedumped.. Grappig detail was dat Rene de Vries (oud toetsenist) en Arjen van Wijk (ex zanger) bij This Beautiful mess spelen. Dan missen we van de oorspronkelijke line-up alleen axel Kabboord, Jan-Erik en die Jap uit amerika..

TSTGU tot ziens op flevo (Erik verklapte dat ze daar spelen!!!

sentimentele oude zak!

Allememachies wat was het leuk.. Maar o.o. o. wat wordt ik oud.

Gisteren waren Jeugdhelden Yuri, Tom en Mike in Tivoli om mijn oude punkhartje sneller te laten slaan. Ik weet niet hoelang mijn hartje dat aankan. het was al lachen van te voren om te zien dat er een aantal mensen binnen was die niet tot de doelgroep "punk" hoorde. Een aantal klassieke metalheads die erg boos keken, meisjes met hakjes of hoge laarsjes en Jongetjes uit Veenendaal.

De obligate alternatievelingen waren er, de flevobezoekers en de jaarkaarthouders.. maar leuker was JaapJaap visjeD en visjeG waren er ook!

Als voorprogramma speelde kid down. Van deze zweedse jostiformatie werd ik niet vrolijk. De metalheads ook niet overigens. De hakjes en laarsjes overigens wel. VisjeG kon het ook wel waarderen maar misschien zaten zijn oordopjes te diep in zijn oren. Deze pop-formatie uit Ikea-land kwam nogal josti-maar-dan-gestileerd-door-leko over. en regelmatig zongen ze zo vals dat het niet meer leuk was. Het was grappig om naar te kijken omdat deze Arnold Schwarzenegger engels sprekende blonde jonge goden hun met babyvet afgeronde armpjes gelijktijdig bewogen. Dat komt de kwaliteit niet ten goede maar maakt het vermakelijk.

na een heel lang changement waarbij de roady de Gibson LesPaul van Tom en de MusicMan bass van mike LIET VALLEN en de geluidsman leuke spelletjes deed met het uitpiepen van zijn mond (!?) en zijn natte hand begonnen ze dan. Mijn helden van toen ik nog geen brommer had!

MxPx

Ze speelden veel nieuw werk, stonden wat onwennig naar elkaar te kijken en ragden er gelukkig nog wat oude nummers uit! (chickmagnet, pokinatcha, pank rawk show).. Op een gegeven moment keek mike mij aan en riep wow that is a real old shirt.. Is it real?

Ik glom. Mijn Teenage Politics shirt uit 1995 glom van trots ondanks de gaten..


Ik ook natuurlijk..

Het werd wat vervelend toen er werd gestagedived door een jongetje uit veenendaal dat voor het eerst buiten was. Deze knul bleef haken het zijn hoef (!) in mijn nageslacht... 3 pogingen later was hij eindelijk op zijn rug op het publiek beland...

Aan het eind van het concert ging ik met de nieuwe cd, mijn oude shirt maar dan gesigneerd, en twee echte MxPx plectra naar huis.. geen piep in mijn oor maar ik voelde me wel een beetje brak.
Ver voor middernacht was ik thuis en kon ik het bed in..

Welterusten nu-niet-meer-zo'n-opa sprak linda.. Maar mijn lichaam fluisterde dat ze geen gelijk had.

Hier zijn we goed in toch?

Ik doe logistiek... En leuk dat het is..

Ik dacht dat je in de IT zat?

klopt ook.. Alleen nu bestaat mijn werkdag uit logistieke dienstverlening.

Wat doe je dan precies?

Nou ik zorg dat iedereen kan Receiven, Tweaken, Moven, Picken, Packen en Shippen.

maar je werkte toch bij Gibson?

Dat klopt.. alles beter dan Brillen verkopen!

heb je dan nu ook Gibson gitaren aan de muur hangen?

Op kantoor wel.. thuis alleen nog maar Epiphones...