alpha mannetjes

Het rook er naar testosteron. De geur van zweet, het geluid van doffe klappen galmend in de hoge ruimte, het bleke onverbiddelijke TL licht. Ik was weer eens in de belichaming van een jeugdtrauma: Een sporthal. Niet om mezelf in het zweet te werken natuurlijk, ben je gek. Waarom iemand betalen om jezelf in het zweet te werken. Nee, gisteren was ik, een half uur te vroeg aanwezig om in het piepkleine sporthalletje mijn vrouw op te halen. Een gemelleerd gezelschap van mannen en vrouwen was daar bezig om zichzelf, onder leiding van een postduif met crewcut, te scholen in de kunst van het pijnigen van anderen. En niet met oosterse filosofie overgoten krijgskunst, geen wapengekletter en mooie kostuums, geen witte pakken met gekleurde banden om de rangen en standen aan te geven.. Nee, Gewatteerde plastic handschoenen, springtouwen, matten en stootzakken (leuk alternatief scheldwoord) Het ging hier om boxles.

Mijn vrouw had een cursus zelfbevrediging zelfverdediging of iets wat er op lijkt te doen. Blijkbaar had ze talent en werd haar aangeraden om te gaan boxen. Dat heeft ze dan maar gedaan. En ik moet zeggen dat ze, in tegenstelling tot haar sportschool avontuur, dit aardig vol houdt en ik ging dus maar in op de uitnodiging om haar op te halen van de boxles.

Ik kwam binnen op het moment dat ze aan het sparren was met een kale man die zo veel zweette dat ik niet verbaasd ben als er ooit een nieuwe zee naar hem wordt vernoemd. Een kerel sloeg mijn vrouw. Dan slaan als echtgenoot toch echt al je stoppen door. Een soort bezitterigheid die alleen marrokaanse mannen nog schijnen te hebben (ik ben de enige die mijn vrouw mag slaan) probeerde naar boven te wellen. Maar de rede won het van de emotie en ik ging zitten naast de in zichzelf pratende spillebeen op de bank. De spillebeen was gebiologeerd door de mobiele telefoon van vaderlief en scheen niet in de gaten te hebben dat haar vader een vrouw aan het slaan was. Of ze stoorde zich er niet aan.

Achteraf bleek dat de sparsessies met andere meiden erger waren dan met de mannen. De mannen houden zich in maar de vrouwen rammen gewoon door.

De les ging verder, twee mannen bereiden voor wat de rest moest doen. Een estafettespel. Situps, kniebuigingen en stootzakmeppen. Een kwartier lang. De zwetende mannen begonnen harder de zweten, de vrouwen zagen er steeds minder vrouwelijk uit en een dikkige jongen die een soort combinatie was van Chucky uit childsplay en Mickey uit American Chopper wist van elke ronde van vijf minuten toch wat te slacken door te treuzelen bij het begin en al te starten met "uitlopen" voordat de ronde goed en wel was afgelopen.

Toen was de les afgelopen en moest er gerekt en gestrekt worden en uitgelopen. Een blond meisje niet veel zwaarder dan de spillebeen naast me op de bank had schijnbaar moeite met het onder controle houden van haar armen. Eén arm moest als een soort bankschroef fungeren om de andere arm gestrect in te ontvangen en op te rekken. Ze sloeg zichzelf bijna knock-out stoeiend met haar eigen ledematen. Ik onderdrukte een lach. Ook met achteruitlopen hadden een aantal dames moeite.

Toen ik uiteindelijk mijn zwetende vrouw kon knuffelen was het eerste wat ze zei dat ik de foto's die ik van haar gemaakt had maar moest wissen en niet op internet moest zetten..

Dat doe ik dan maar niet.. Anders slaat ze me in elkaar..

nestdrang.

Het was gezellig vandaag. Na een optreden heel laat gisteren, vroeg opstaan vanmorgen om te bassen in de kerk waren we alletwee erg brak. Een beetje hangen en slapen, wat volgens mijn vrouw een doodzonde is, was het recept voor een rustig dagje om bij te komen. Gezellig Oreo's eten, lekker samen koken en lekker neuzelen over huizen vakanties en kinderen. Vrouwlief gaf te kennen dat ze nog een keer "vet" op vakantie wilde voordat er kinderen zouden komen.. En eigenlijk wilde ze die ook boeken ook. Dit klinkt als nestdrang.

Meer symptomen van deze genetische afwijking kwam ik eerder al tegen en steeds in hogere frequentie. Opmerkingen van vrienden over kinderen krijgen worden breeduitgemeten, gespreken waaruit ik citeer waarin mij gevraagd wordt of ik aan kinderen toe ben worden van mijn lippen gelezen... Leuke kinderspulletjes op rommelmarkten, in etalages vormen bijna een onmogelijke verleiding.

Vanavond kwam het schoolvoorbeeld van nestdrang voorbij. Na een potje Skip-Bo gingen we, o hoe romantisch, samen de kliko aan de weg zetten. Onderweg naar de weg kwamen we een van de 100 kraaiachtigen tegen die de bomen voor het huis in bezit hebben genomen tegen. De zwarte vliegende rat zat op de grond en ging niet eens aan de kant toen we met de bak bijna over hem heen reden. L. wilde hem vangen maar durrfde het beestje niet beet te pakken.. "Kom dan Cookie" riep ze..
Met de bak op zijn plekje aan de weg liepen we terug en het koste ons (lees: mij) nog geen 5 minuten om het beestje te vangen. L. wilde het beestje ook nog vasthouden maar bij de eerste de beste beweging liet ze het beest vallen en begon de jacht opnieuw.

We bewaarde het beestje in een verhuisdoos terwijl L. de vogelopvang ging bellen. We konden meteen terecht. Een ondergepoepte meneer, niet geplaagd door enige communicatieve vaardigheden, intelligentie of zelfrespect nam onze "cookie" in ontvangst. We mochten wel even naar binnen en waren getuige van het wegen (192 gram schoon aan de haak), hardhandig toedienen van antibiotica en wat "universeel". Dat laatste was een speciaal door de dierenarts met hart voor vogels gemaakt prutje. Vragen wat er nou in zat resulteerde in de herhaling van eerder gemompelde zin" gemaakt door de dierenarts speciaal voor ons". Ik kon me niet voorstellen dat meesjes, duiven en kraaien en zelfs valkjes hetzelfde nodig hebben.. L., in haar rol als pleegmoeder, wilde weten wanneer ze het beestje weer kon opzoeken.. "dat gaat niet mevrouwtje" sprak de zwetende, flink getatooeerde proleet "als we ook nog mensen moeten binnenlaten dan komen we niet meer aan de vogels toe. " de vrolijk kwetterende mevrouw die de gemiddelde tuinvogels aan het voeren was liet weten wat we al wisten en zelf ook al twee keer genoemd hadden dat er binnenkort een open dag zou komen. Er werd nog even gezwaaid naar onze "cookie"

Een beetje teleurgesteld stapte L. weer in de auto. "zullen we dan maar snel aan kinderen beginnen"

Nestdrang in haar puurste vorm..

Nu mijn zusje nog

Kijk vanavond allemaal om 19.55 uur op Nederland 2 naar Korenslag.. Want als Tohoewabohoe door mag naar de finale dan moet mijn zusje door naar de finale..



Dus, Ladies and Gentlemen, start your sms-scripts and send "koor B" naar 3669 of bel 0909 0002 klik hier voor de voorwaarden

Update: Ze is door! (runs in the family?)

Journey Kaagman

Ik was gisteren, voor de tweede keer in studio 24, bij de opnames van Korenslag. Ik zou heel graag de uitslag verklappen maar dat KAN ik helemaal niet. we hebben met een paar honderd man namelijk drie keer staan juichen voor alle drie de koren. Hoera ze hebben gewonnen. Aan de presentatie van Henny Huisman (was dan thuisgebleven) kan ik ongeveer wel zien welk koor het gaat worden. Maar verklappen doe ik het toch niet.

Mijn zusje en haar geliefde mochten een solo zingen op een Gilbert O'sullivan bewerking in het nederlands. En daar heeft ze me tot tranen toe mee geroerd. Zelf was ze ontstemd (ha ha) na de opname omdat het " verre van optimaal" is gegaan. Ze voegde er aan toe dat de de gewaardeerde pianist, arrangeur niet zo zeer waardeerde voor zijn spel. Deze goede man speelde namelijk (take 1) tenminste 3 halven te hoog (zelf gehoord) Mijn zwager in spé, welke weigerde onder druk van Henny Huisman (had je maar een vak moeten leren) mijn zusje ten huwelijk te vragen, zette toonvast en loepzuiver op de afgesproken toonhoogte in en schakelde op zijn muzikale gehoor over naar de door Nico ingezette "BeeGees, EarthWind and Fire" hoogte. (jeweetwel, toontje onderbroek te strak). Zuslief zette daarop twijfelachtig de dirigente aankijken ook maar in op de onhaalbare hoogte. De regiseur zag het gebeuren en blies het af.

De strenge dirigente beet de muzikanten toe dat dit NIET de toonhoogte was die gespeeld moest worden. Bij de tweede poging ging het beter maar, volgens zuslief, viel de boel toch een beetje tegen omdat haar inzet zoog doordat nico, nu niet van zijn blaadje lezend, niet de juiste accoorden speelde waardoor ze haar " noot" mistte. Dat is echt super naatje. Ik leef echt met haar mee.

Voor de rest was het een belevenis. Eigenlijk al sinds binnenkomst. Mijn zusje zingt een solo dus ik zit vooraan was mijn motto maar ik kreeg geen kaartje om vooraan te zitten van de strenge (daar is inge niets bij) dame van het productie bedrijf. Ik ging terug na wat wikken en wegen en deed waar ik goed in ben. Een grote bek opzetten. "mijnzusje en haar vriend hebben een solo enik wil haar kunnen steunen dus ik wil vooraan zitten. Ik ben echt boos want de vorige keer had ik een kaartje en is dat weer ingenomen en nu krijg ik er niet eens een". Blijkbaar gaat het uitdelen van die kaartjes een beetje volgens de smaak van Henny Huisman, (zuigen kreng) en mag je er alleen zitten als je oud, heel jong of heel leuk bent en HOOR ik daar dus ook te zitten.

He tis me niet duidelijk maar Zuster Clivia gaf mij de felbegeerde eersterangskaartjes met de voorwaarde " dan moet het petje wel af" wijzend op het modeaccesoire wat ik mijn hoofd draag. Uit angst de kaartjes niet te krijgen en de studio uitgeschopt te worden heb ik maar Ja en Amen geroepen en de ben gedwee klapvolk gaan spelen.

In de zaal merkte ik dat het graden warmer was dan op de tribune EN dat je veel beter zicht hebt op de koren. Ik kon mijn zusje's emotie van haar acne aflezen zullen we maar zeggen.. En Chiel, je moet je beter scheren. Ook zit je dan niet aan de achterkant van de jury (zoals de vorige keer) maar aan de voorkant. Kun je leuk knipogen naar Andre Bijleveld. En je kunt kijken naar de kier van Janke dekkers

Pardon.

Ja inderdaad het staat er echt. Janke Dekkers, de journey Kaagman van "Idols voor koren" had een zilverkleurig jurkje aan maar als je gezegd had dat ze een zilveren blouse aan had en ze haar broek was vergeten had ik je ook geloofd. Toen ik omkeek zag ik meer dan mij lief was.
Het viel me trouwens op dat ze die rollen leuk speelde. Journey zeek iedereen af, vooral die koren met een greintje religiositeit in het vaandel, Andre speelde HenkJan Smits (maar hield zijn bril op zijn neus) door er echt verstand van te hebben (hij is niet voor niets de dirigent van het koor van mijn ANDERE zus...) en al die andere wisselde zo vaak dat ik niet meer weet wie bert van der Veer nou speelt.

Ik begrijp niet dat de Evangelische omroep het toelaat dat iemand zo gekleed onderuit in zo'n diepe stoel gaat zitten. De camera man met zijn kont op de grond had gewoon tunnelzicht..

Naja, Journey lachtte en deed want ze kreeg aandacht, haar (zwarte versie van Journey) haar bleef mooi in model en ze gloeide zichtbaar toen ze aangekondigd werd als Musical ster. Nou de ster van de donkergevergde journey zeker kunnen zien.

Oh ja.. ik mag natuurlijk niet oproepen om op 17 januari lekker veel te bellen naar 0909 0002 of koor b te sms-en naar 3669 9zorg wel dat het niet voor niets is want je mag pas sms-en 20 minuten nadat henny het gezegd heeft..

Tradities

Tjonge, de kerst is wer voorbij. Eigenlijk ben ik blij dat ik geen volgeplanned schema heb hoven doortijgeren. Gewoon familiebezoek en een dagje gezellig thuis. Oud en Nieuw ken ik bijna niet naders meer (in mijn volwassen leven) dan het vieren met vrienden.

vandaag weer in Veendam waar we de straat onder de rook gezet hebben. Dat is inmiddels ook alweer traditie. Net als bommetjes bouwen. Heerlijk als je 30 bent en je een keer per jaar kind kan zijn..

Voor mijn trouwe lezers een woest en ledig 2009!

korenslag

Ik was gisteren in Studio 24 om de Live-on-Tape opname mee te maken van de 3e aflevering van Korenslag. Het ging tussen drie koren. De nog-onder-de-zuurballenwet-vallende pearl, Het immense Pop-up en het artistieke b sharp.

En die laatste begrijp ik niet. B# is op zich wel grappig "wees puik" zou de meest dekkende vertaling zijn. of Bis (een verhoogde B) maar dat zou voor mij dan weer beter C zijn. Ook weer grappig omdat voormalig utrechts raaslid (toch) en huidig tweede kamer fractie lid voor het CDA Mirjam Sterk daarin meezingt. Maak er dan gelijk c# van want dan gaat mijn nerd-hard sneller kloppen

Mijn zusje en haar vriend zingen in Popup (wel even je popupblokker uitzetten) een 80 + koor en als je de eerste rij bekijkt komen ze aardig in de buurt qua leeftijd. Als ik dirigente was geweest had ik daar wat frisse jonge meiden (zoals mijn zusje maar die heeft te veel schoppen onder haar kont gekregen) neerzetten.

Ze hebben in ieder geval prachtig gezongen en goed geperformed (al zag ik mijn zusje even pleebekken, waar mijn oudere zus haar waarschijnlijk op haar kop in de prullenbak voor gaat zetten want ze moest weer een liedje zingen wat mijn oudere zus met haar koor zingt, onder leiding van jurylid Bijleveld zelf)

Pukkeltjeskoor Pearl had een berg volk meegenomen en die hebben lawaai gemaakt.. wat je van het koor niet kon zeggen want die zongen onverstaanbaar en zachtjes in hun zuurstokkenjurkjes. Omdat ze niet uit de verf kwamen mochten ze overnieuw ingeprikt worden Net als de improvisatie op " we are family (waar b sharp dan weer mazzel me ehad omdat die als eerste mochten en dus in de herhaling niet uit de maat zongen (en ik hoop dat ze dat jury commentaar er dan ook uitknippen want anders loopt het een beetje mis met de, door de kijker niet gehoorde ritmestoornis van be Sharp)

wel een leuke avond gehad.. Veel wachten (tijdschrift mee) en als dom klapvee kijken naar die enthousiaste meneer met het draaiboek..

Wel een klein studiootje voor zo'n "grote" show

Nou dan ala geen stijl:

Bindend stem advies Koor b smsen naar 9696 (denk ik) of bellen naar 0909 0002 tot dat je beltegoed op is.. niet nu zaterdag maar volgende week

Tropenrooster

De zon is mijn vriend niet meer, koperen ploert!
Overal waar je gaat is het warm, Erg warm. Het gemiddelde binnen europa is nu 40 graden celcius. Dat is erg warm, Zelfs mijn ventilator (in uitgeklede versie vanwege de warmte) houdt mijniet meer optimaal koel. De schaduw die ons kantoor in de morgen verborgen houdt voor de verzengende invloed van het leven brengende hemellichaam kan ons niet de hele dag de hand boven het hoofd houden. Ik blijf drinken, doe rustig aan (denk ik) maar het blijft niet te houden.

In diverse beroepsgroepen wordt een tropenrooster ingevoerd. De toch al doodkalme rijksambtenaren doen het extra rustig aan en ook gemeentewerken beperken zich tot het minimum.. De bouwvak is begonnen dus die doen ook al niets meer.

Ik wil ook wel tropenrooster. maar op het werk wil niemand daaraan. Dus ik moet sávonds verkoeling zoeken. Gisteren dedenwij, mijn kersverse vrouw en ik, een poging het plaatselijke zwembad te bezoeken teneinde na mijn drukke werkzaamheden (in geval van Linda winkelzaamheden) ons te verkoelen..

Maar ook daar was het tropenrooster ingevoerd. In verband met de zomerdienstregeling was het zwembad maar beperkt open..

Ik scheurde bijna uit mijn zwembroek omdat ik zwol van woede. Tropenrooster voor badmeesters? Gaan de ijsverkopers ook minder doen in de zomer? Krijgt de plantsoenendienst vrij in de herfst in verband met de vallende blaadjes? Krijgen de rayonhoofden van de friesse elfsteden ijsvrij? Neen Neen Driewerf Neen!!

We waren ontroostbaar. Zelfs op mijn werk staat een zwembad.. Maar ontspannen en werk horen niet samen volgens mijn arboarts..

Ik denk dat ik in een hele diepe zandwinplas ga zwemmen..

haar eraf!

KNIP KNIP: het sprookje van Prins Paul en prinses Linda

Let op Firefox kan niet omgaan met de niet w3c standaard powerpoint export!

huwelijksreis foto's

Ik ben aan het experimenteren met een nieuw stukje website.. gegrepen.nl

Daar staan de huwelijksreis foto's

kijk maar op mijn experimenteersite

Als je van de trap af valt

Mijn neefje verafgod me.. Hij is drie ellen hoog en ik met staart en baard ben het helemaal. Vooral omdat ik me verlaag tot ijn niveau.. Maar ik ben de verantwoordelijke volwassene.. dacht ik tot vandaag.

het manneke sliep bij mij op de kamer en was vervelend vroeg wakker. Hij maakt me meestal vroeg wakker door op me te springen .. Vandaag niet. Hij huilde om zijn moeder. Ik trooste hem door hem te vertellen dat het helemaal wit was buiten "SLEEUW!!" fluisterde hij..

Een kleine anderhalf uur later zat hij lekker zappelin te kijken en te brabbelen. Ik kleedde hem aan (om moederlief rust te gunnen na een flinke pot nachtbraken door het zieke zusje van Mart..) Mart babbelde wat over sleeuwpoppen en sleeën draalde wat boven aan de trap.. En donderde onder mijn ogen 14 treden naar beneden.

Ik kon wel janken. Hij leek wel anderhalf uur te buitelen en te stuiteren voordat hij al huilend beneden aan kwam.

Ik rende naar beneden en voordat opa of mams in de buurt was had ik (met al mijn misplaatste vaderinstinct) het ventje al opgeraapt en hem gesust en gekust.. Toen ik zijn moeder aankeek en het filmpje van het stuiterpartijtje voor mijn ogen nog een keer afdraaide stroomde de tranen bijna over mijn wangen. Ik had gefaald als plaatsvervangend vader (tjonge ik lijk wel toe aan kinderen) Rolmodel, Oom en maatje van mijn neefje..

Hij huilde al niet meer en keek verwonderlijk naar alle "sleeuw" om hem heen en had alweer praats toen ik naar mijn werk vertrok.. maar och laat het me niet los..

zou hij het mij kunnen vergeven? en zijn moeder?

Ik hoop het maar. Anders mag hij nooit komen logeren!

Grote broer

Wanneer je het ouderlijk huis verlaat zou de tijd eigenlijk stil moeten blijven staan. Niets zou mogen veranderen. Maar toch. Elke keer als je weer terugkomt in je ouderlijk huis is er wat verandert. Het lijkt wel of het huis krimpt, net als je ouders, en grijzer wordt net als je ouders. Je slaapkamer, voor zover niet ingepikt door een jonger broertje of zusje vernadrt in een logeerkamer of strijkkamertje. een invasie van spulletjes die er niet horen. En opeens is het je oude kamer niet meer.

Dat is jammer. dat is de plek war je stampvoetend naar vluchtte in je puberteit als je ouders je niet begrepen. en dat zou je nu ook wel eens willen doen omdat de wereld net iets te groot is voor je. dat is de kamer waar je je veilig voelde soms pas nadat pa of moe onder je bed alle monsters had weggejaagd. Soms wil je naar die tijd terug. Even vluchten. Het moment dat er aangekondigt wordt dat het kamertje wordt opgeknapt is dan ook pijnlijk.

Maar is dat het enige. ook degen die die sponde blijven bewonen veranderen. je ouders worden kliener ouder en grijzer naar maat je groeit en ouder wordt, in mijn geval is een van mijn ouders weggevallen. en toch elke keer verwacht ik dat ze er zit, mijn moeder, onverandert. helaas gebeurt dat niet.

Maar erger nog: mijn zusje. Mijn lieve kleine zusje wordt groot. Een dotje van 11 toen ik vertrok. Een klein meisje die zich optrok aan haar grote broer. Trots was op haar grote broer. En beschermt werd door haar grote broer.
Nu is mijn zusje een jonge vrouw. Een vamp van 17. Waar de kerels omheendraaien als vliegen rond poep (sorry Esther, voor de vergelijking) Nu heeft ze meer bescherming nodig dan ooit (ben ik van mening). Nu moet ze bij haar broer komen en alles vertellen.
Maar nu is het geen groete broer meer maar Big Brother. Big Brother is watching you.
Wanneer ik nu kom wordt er geroepen "de controledienst is er" en nu bemoei ik me te veel. Nu is ze bang dat die bemoeial dingen verpest.

Ik had zo gehoopt dat het bij paarden zou blijven. Beestjes en geen jongens. Levensgevaarlijk. en ik kan het weten want ik ben een man. Eigenlijk wil ik terug naar mijn oude kamertje in mijn ouderlijk huis. niet omdat ik me dan veilig voel. maar omdat ik dan het gevoel heb dat mijn zusje veilig is...