Als je van de trap af valt

Mijn neefje verafgod me.. Hij is drie ellen hoog en ik met staart en baard ben het helemaal. Vooral omdat ik me verlaag tot ijn niveau.. Maar ik ben de verantwoordelijke volwassene.. dacht ik tot vandaag.

het manneke sliep bij mij op de kamer en was vervelend vroeg wakker. Hij maakt me meestal vroeg wakker door op me te springen .. Vandaag niet. Hij huilde om zijn moeder. Ik trooste hem door hem te vertellen dat het helemaal wit was buiten "SLEEUW!!" fluisterde hij..

Een kleine anderhalf uur later zat hij lekker zappelin te kijken en te brabbelen. Ik kleedde hem aan (om moederlief rust te gunnen na een flinke pot nachtbraken door het zieke zusje van Mart..) Mart babbelde wat over sleeuwpoppen en sleeën draalde wat boven aan de trap.. En donderde onder mijn ogen 14 treden naar beneden.

Ik kon wel janken. Hij leek wel anderhalf uur te buitelen en te stuiteren voordat hij al huilend beneden aan kwam.

Ik rende naar beneden en voordat opa of mams in de buurt was had ik (met al mijn misplaatste vaderinstinct) het ventje al opgeraapt en hem gesust en gekust.. Toen ik zijn moeder aankeek en het filmpje van het stuiterpartijtje voor mijn ogen nog een keer afdraaide stroomde de tranen bijna over mijn wangen. Ik had gefaald als plaatsvervangend vader (tjonge ik lijk wel toe aan kinderen) Rolmodel, Oom en maatje van mijn neefje..

Hij huilde al niet meer en keek verwonderlijk naar alle "sleeuw" om hem heen en had alweer praats toen ik naar mijn werk vertrok.. maar och laat het me niet los..

zou hij het mij kunnen vergeven? en zijn moeder?

Ik hoop het maar. Anders mag hij nooit komen logeren!