Fight for your right to....

Opvallend nieuws op de radio afgelopen dinsdag. het 3fm Nieuws maakte melding van de groeiende populairiteit van trouwen in de kerk. Voorheen trouwde "slechts" 40% van de stellen in de kerk. nu is die verhouding omgeslagen. Nu trouwt maar liefst 60% van de stellen in de kerk. Een dominee van een kerk werd om commentaar en een verklaring. Door de interviewer werd geopperd dat het in navolging van Willem Alexander en Maxima was. De man dacht van niet maar kon niet verklaren waarom de populairiteit van trouwen in de kerk steeg. Zijn verklaring (die de plank volledig mis sloeg) was dat het een belangrijke beslissing is die je voor God wilt bezegelen. hij vertelde ook dat steeds meer mensen het niet voor "papa en mama of opa en oma" deden maar meer zelf kwamen.

Ik wil dat bestrijden. de interviewer ook. Hij opperde dat het wel eens zo zou kunnen zijn dat dat niet met zoveel woorden wordt gezegd.

een mooie steek was dat de interviewer vroeg : "als een stel nu mooit in de kerk komt weigert u ze dan te trouwen?"

Een scherpe vraag met een slap antwoord. de man die de kassa zag rinkelen antwoorde. "ik zou ze wel vragen waarom ze niet komen en dan komt er een gesprek op gang".

Waar zijn we bang voor? Waarom durft een kerk niet gewoon te weigeren om te trouwen, te dopen of te begraven wanneer de aanvragers zich nooit (meer) vertonen in de kerk. De huidige kerk werkt vaak op basis van vrijwilligers die zich een slag in de rondte werken om een dienst met alleen maar vreemden te laten draaien.

Waarom trouwen mensen die niet in "een drievoudig snoer" geloven toch in de kerk? Waarom? De kerk heeft de verantwoordleijkheid voor haar gemeetneleden en als er geen contact meer is met een gemeente lid en die vraagt om te mogen trouwen in de kerk.. Ik zou het niet inzegenen.. Ik zou ze vragen om eerst een half jaar regelmatig de dienst en enige verenigingen van de gemeente te bezoeken, hun vrijwillige (maar niet vrijblijvende) bijdrage te betalen.. DAN zou ik het pas overwegen.

De kerk moet niet het instituut zijn dat misbruikt wordt om de traditie uit te voeren.. DE kerk moet een levende gemeenschap van Christenen zijn die Alled met elkaar delen.. en niet alleen de Highlights van hun leven...

Klein leed...

Kabouters zijn weer in lijkt het wel.

Vroeger alleen Kitch object in tuin van de lagere klasse maar ze rukken weer op. Ik moet eerlijk zeggen dat ik een beetje hekel heb aan kabouters. Wellicht komt dat door mijn naam die een beetje lijkt op die van een bekende kabouter..

Niemand kent "paulus de boskabouter" nog en ook "David de kabouter", een oorspronkelijke pennevrucht van Rien Poortvliet, is gelukkig ook al in de vergetelheid geraakt. Maar nu rukt Kabouter Plop weer op. Ook is de Kabouter te zien in de achmea reclame.

Wat mij doet schrijven over die etterige kleine mannetjes is het volgende nieuwsbericht

Much ado about Nothing! Waarom wordt zo'n stuk kitch van 5 € bij de intratuin niet gewoon met ander puin in de container gegooid? waarom moet er een nieuwsbrief worden geschreven om het akelig kleine mannetje weer op zijn plaats in het verzopentuintje te krijgen. kan het overheids geld niet beter worden besteed aan het vergoeden van schade aan opstal en onroerend goed. Ik neem aan dat mensen liever verzopen kelders leeggepompt zien dan hun kleine kameraad weer op het vertrouwde plekje.

het doet me een beetje denken aan het kabouter bevrijdingsfront wat aan het eind van de vorige eeuw actief was en kabouters weer in het bos plaatste.. het liefst in de buurt van paddestoelen...

Waar maken we ons druk om.. het TBF was een goeie grap zeker in komkommertijd maar er is veel te veel om ons druk over te maken..

Kabouters... zucht...

als ik maar niet arbeidsongeschikt raak.. dan heb ik ze nooit nodig..

Secularisatie (2)

Ik las een opmerkelijk stukje in het gemeenteblaadje van Baptistengemeente pernis "op de hoogte".

De schrijver beschrijft twee scholen die fuseren en een nieuwe naam zoeken en daartoe een wedstrijd uitschrijven waar ouders en kinderen op kunnen inschrijven met hun suggestie voor een nieuwe naam.
De schrijver zendt "de zaaier" in. naar de Bijbelse gelijkenis van de zaaier. Een verhaal over de zaaier die "kennis" strooit. In de bijbelse betekenis de Kennis van God. Die in sommige gevallen verloren gaat (op de stenen en tussen de distels of opgegeten door de vogels) en als (allegorische) vergelijking met een schoolmeester die kennis uitstrooit over zijn leerlingen.

De Schrijver en zijn kinderen alsmede het bestuur van de (christelijke) school wordt aangevallen op die naam. De wedstrijd die als prijs een dagje efteling voor de twee gezinnen die dezelfde naam haden ingestuurd werd overschaduwd door het leed wat werd aangedaan door de ouder van kinderen, vaak via de kinderen zelf, aan de kinderen van de schrijver en het andere gezin. Zelfs een naburige Katholieke school wilde een petitie starten om de naam te verbieden.

Als je als Christelijke school geen Christelijke identieteit mag uitdragen waar ben je dan nog Christelijke school voor? Hetzelfde geld voor de NCRV, het Leger des Heils en andere (oorspronkelijk) Christelijke organisaties. Christenen zijn de Paria's van deze tijd. We willen niet meer een wil van "Boven" worden opgelegd. De traditie mag nog uitgedragen worden. zo lang je maar geen invulling er aan geeft en het andere niet opdringt.

Mijn ervaring met het Christelijk geloof is dat ik er zo blij mee ben met de redding door het Bloed van het Lam dat ik het wil uitdragen naar ieder die het horen wil. En mocht ik ooit gezegend worden met kinderen wil ik dat ze naar school gaan met kinderen die in dezelfde opvatting worden opgevoed.

In deze tijd kunnen we alleen maar hopen en bidden voor een spoedige wederkomst van Christus. want wat gaan we nog allemaal mee moeten maken in deze onkerstende samenleving.

Nu maar hopen en er hard aan werken dat de Bijbel nog wel gepredikt mag worden in zijn oorspronkelijke vorm.