ik had het zo beloofd

Ik had zo beloofd om niet op twitter te gaan voordat ik een tool had gevonden die al die zaken bij elkaar zou bundelen. Gwibber is het antwoord! Een leuk tooltje dat je facebook, twitter, je pidgin (msnvervanger) met elkaar verbindt.

Nu kan ik dus mijn Hyves Wie Wat Waar, facebook status, updaten vanuit mijn twitteraar updaten.
Mijn blog wordt ook al doorgezet naar mijn hyves.. Wat wil je nog meer.. Oh ja mijn myspace en flickr koppelen.. en dan tohoewabohoe ook al die dingen natuurlijk..

020

Wat heb ik een hekel aan 020. Vergeef me de Geenstijl lingo maar allemachtig wat een stomme stad. Als je ergens met de auto wil komen kost dat ongeveer twee keer zo lang als met de fiets. Toegegeven de smalle straatjes en grachtjes zijn nooit gemaakt voor druk autoverkeer en efficient parkeerbeheer maar het is gewoon vreselijk. Als je rondreidt moet je je aan twee sets regels houden: De verkeersregels voor het geval oom agent kijkt en de "wie heeft de grootste branie" regels van de straat. Oom agent meet met twee maten. Alles is geoorloofd zolang je maar uit de stad komt. Ik stond laatst geparkeerd bij de Hortus op een lief stukje prive grond. Toen ik daarvandaan wilde rijden werd ik aangehouden voor parkeren op de stoep. Geen boete, geen bekeuring alleen een irritant gesprek met een snor op een brommer. Als je dan de stad in rijdt, en ongeveer de zelfde route volgt zie je hele bosjes dubbel geparkeerde auto's, mensen eenrichtingstraten uitkomen, wordt je 20 keer gesneden en wat dies meer zij.. Maar dat zijn blijkbaar weer de regels van de straat. Je wordt uitgescholden door jonge naffers op een scooter die GEEN voorrang hadden dat je, terwijl je groen hebt doorrijdt maar zij moeten naar het volgende loverboy salchtoffer dus ze hebben haast, de moet de trambaan oprijden omdat iemand 24 uur perdag dubbel geparkeerd staat en zelfs DAAR wordt je ingehaald gesneden en wordt er met één vinger uitgezwaaid door taxichauffeurs.

Amsterdam moet leven met het meervoudige dualisme. Een schizofrene stad kan niet anders zijn dan geschift. Aan de ene kant heeft het de aantrekkingskracht voor toeristen, provicialen die naar de grote stad willen en forenzen. Aan de andere kant is het thuis voor middle en lowerclass, yuppen en oud geld. Dat kan gewoon niet samen. Zeker niet op zo'n relatief klein grondgebied.

Veel amsterdammers vertrekken voor de verpaupering en worden vervolgens achtervolgd door diezelfde verpaupering. Ik zie hier een causaal verbandje!

Bedrijven willen graag in amsterdam zitten omdat het klasse heeft maar het kost je 24 euro per dag om te parkeren. Zo jaag je klanten van buiten de stad gewoon weg.

Wat er over blijft zijn mensen met geld genoeg voor eigen parkeerruimte of die de parkeervergunningen en hoge huizenprijs kunen aftikken zonder blikken en blozen. En de mensen die geen auto kunnen betalen en alles doen op de fiets of met de tram. Grotere denivelering kan er gewoon niet zijn.

Ik ben opgegroeid onder de rook van Rotterdam en de klank van heipalen is mij niet vreemd. Tot op heden wordt Rotterdam opnieuw opgebouwd na het grote bombardement. Elke dag is Rotterdam beter en mooier. Ik ben er af en toe nog wel eens en geniet van de rollende RRRRR, de vernieuwing, de mix van culturen en van het feest van herkenning.

Er is dus maar één oplossing voor alle problemen van 020.. Een bom erop en overnieuw beginnen.

nestdrang.

Het was gezellig vandaag. Na een optreden heel laat gisteren, vroeg opstaan vanmorgen om te bassen in de kerk waren we alletwee erg brak. Een beetje hangen en slapen, wat volgens mijn vrouw een doodzonde is, was het recept voor een rustig dagje om bij te komen. Gezellig Oreo's eten, lekker samen koken en lekker neuzelen over huizen vakanties en kinderen. Vrouwlief gaf te kennen dat ze nog een keer "vet" op vakantie wilde voordat er kinderen zouden komen.. En eigenlijk wilde ze die ook boeken ook. Dit klinkt als nestdrang.

Meer symptomen van deze genetische afwijking kwam ik eerder al tegen en steeds in hogere frequentie. Opmerkingen van vrienden over kinderen krijgen worden breeduitgemeten, gespreken waaruit ik citeer waarin mij gevraagd wordt of ik aan kinderen toe ben worden van mijn lippen gelezen... Leuke kinderspulletjes op rommelmarkten, in etalages vormen bijna een onmogelijke verleiding.

Vanavond kwam het schoolvoorbeeld van nestdrang voorbij. Na een potje Skip-Bo gingen we, o hoe romantisch, samen de kliko aan de weg zetten. Onderweg naar de weg kwamen we een van de 100 kraaiachtigen tegen die de bomen voor het huis in bezit hebben genomen tegen. De zwarte vliegende rat zat op de grond en ging niet eens aan de kant toen we met de bak bijna over hem heen reden. L. wilde hem vangen maar durrfde het beestje niet beet te pakken.. "Kom dan Cookie" riep ze..
Met de bak op zijn plekje aan de weg liepen we terug en het koste ons (lees: mij) nog geen 5 minuten om het beestje te vangen. L. wilde het beestje ook nog vasthouden maar bij de eerste de beste beweging liet ze het beest vallen en begon de jacht opnieuw.

We bewaarde het beestje in een verhuisdoos terwijl L. de vogelopvang ging bellen. We konden meteen terecht. Een ondergepoepte meneer, niet geplaagd door enige communicatieve vaardigheden, intelligentie of zelfrespect nam onze "cookie" in ontvangst. We mochten wel even naar binnen en waren getuige van het wegen (192 gram schoon aan de haak), hardhandig toedienen van antibiotica en wat "universeel". Dat laatste was een speciaal door de dierenarts met hart voor vogels gemaakt prutje. Vragen wat er nou in zat resulteerde in de herhaling van eerder gemompelde zin" gemaakt door de dierenarts speciaal voor ons". Ik kon me niet voorstellen dat meesjes, duiven en kraaien en zelfs valkjes hetzelfde nodig hebben.. L., in haar rol als pleegmoeder, wilde weten wanneer ze het beestje weer kon opzoeken.. "dat gaat niet mevrouwtje" sprak de zwetende, flink getatooeerde proleet "als we ook nog mensen moeten binnenlaten dan komen we niet meer aan de vogels toe. " de vrolijk kwetterende mevrouw die de gemiddelde tuinvogels aan het voeren was liet weten wat we al wisten en zelf ook al twee keer genoemd hadden dat er binnenkort een open dag zou komen. Er werd nog even gezwaaid naar onze "cookie"

Een beetje teleurgesteld stapte L. weer in de auto. "zullen we dan maar snel aan kinderen beginnen"

Nestdrang in haar puurste vorm..