even voor de lol stemwijzer
Ik heb CU op 1 staan tja.. met zo'n campagne
en Wilders en Pastors als Laatste!
woensdag 18 oktober 2006
maandag 9 oktober 2006
Lorum Ipsum
Het onderstaande bericht stond in een Spam mailtje dat gebounced werd op een YfC adres.. Slim hoor veel nutteloze tekst en dan 1 plaatje waarin de advertentie staat. Daar valt niet tegen op te scannen...
Om het moment dat je hier een adequaat filter voor hebt gaan alle mailtjes die inhoudelijk ergens over gaan zo de prullenbak in. Maar gelukkig sturen de meeste mensen niet echt inhoudelijk mails..
Nu nog de website vinden waar je deze moderen engelstalige Lorum Ipsum kunt genereren.. voor de ge:interesseerden: Lorum Ipsum werd vroeger door drukkers, vormgevers en reclame mensen gebruikt om voorbeeldteksten te maken zonder dat het inhoudelijk gewaardeerd kon worden. Lorem Ipsum dolor sit amet zijn de beginregels van dit fragment in Latijn. Meer info en een generator voor nutteloze tekst Lipsum.com
A vacuum cleaner brainwashes a stovepipe near a particle accelerator, because the insurance agent is a big fan of the vacuum cleaner beyond a vacuum cleaner. An anomaly brainwashes a feline nation. A Eurasian avocado pit satiates the diskette of the line dancer. Furthermore, a cargo bay inside a grand piano feels nagging remorse, and a turkey around a bottle of beer operates a small fruit stand with an umbrella for a globule. When you see a cosmopolitan cowboy, it means that the diskette earns frequent flier miles. At base level, this just comes down to total transitional flexibility.
Most people believe that a greasy cargo bay avoids contact with an avocado pit, but they need to remember how almost a chain saw ruminates. An umbrella for a warranty is highly paid. For example, a ball bearing related to the dust bunny indicates that a cab driver non-chalantly gives a pink slip to a judge inside a photon. When you see an asteroid, it means that a hockey player laughs out loud. If a freight train caricatures some paycheck about another light bulb, then a freight train defined by the submarine procrastinates. When you see some hypnotic reactor, it means that a grizzly bear living with the cargo bay hibernates. When a hypnotic football team rejoices, a briar patch starts reminiscing about lost glory. A fruit cake beyond a bartender competes with the unstable polar bear.
Indeed, another optimal power drill hardly pours freezing cold water on another tuba player. A girl scout buys an expensive gift for an earring. Any roller coaster can have a change of heart about a cargo bay about a briar patch, but it takes a real paycheck to wisely graduate from the seldom precise fighter pilot. A fractured briar patch beams with joy, and another knowingly statesmanlike tomato hesitates; however, the underhandedly elusive photon makes love to the sheriff about a pork chop. A vacuum cleaner brainwashes a stovepipe near a particle accelerator, because the insurance agent is a big fan of the vacuum cleaner beyond a vacuum cleaner. An anomaly brainwashes a feline nation. A Eurasian avocado pit satiates the diskette of the line dancer. Furthermore, a cargo bay inside a grand piano feels nagging remorse, and a turkey around a bottle of beer operates a small fruit stand with an umbrella for a globule. When you see a c osmopolitan cowboy, it means that the diskette earns frequent flier miles.
An asteroid over an ocean When a cosmopolitan grain of sand prays, a chestnut living with an industrial complex hides. A turkey daydreams, or the parking lot hesitantly tries to seduce another tornado living with the ocean. Another completely outer movie theater learns a hard lesson from a polar bear. A rattlesnake defined by a freight train recognizes the cab driver inside the avocado pit.
A freight train related to a food stamp Some pickup truck inside the grand piano procrastinates, and a chess board for a buzzard hesitates; however, a mean-spirited jersey cow eagerly trades baseball cards with the briar patch. For example, the particle accelerator indicates that a bowling ball figures out the most difficult fruit cake. Most people believe that a turkey completely secretly admires a stoic blood clot, but they need to remember how knowingly the turn signal defined by an apartment building beams with joy. When a tabloid is gentle, the outer globule tries to seduce the inferiority complex. A grand piano around the ski lodge feels nagging remorse, but a satellite secretly admires an asteroid inside an ocean.
Om het moment dat je hier een adequaat filter voor hebt gaan alle mailtjes die inhoudelijk ergens over gaan zo de prullenbak in. Maar gelukkig sturen de meeste mensen niet echt inhoudelijk mails..
Nu nog de website vinden waar je deze moderen engelstalige Lorum Ipsum kunt genereren.. voor de ge:interesseerden: Lorum Ipsum werd vroeger door drukkers, vormgevers en reclame mensen gebruikt om voorbeeldteksten te maken zonder dat het inhoudelijk gewaardeerd kon worden. Lorem Ipsum dolor sit amet zijn de beginregels van dit fragment in Latijn. Meer info en een generator voor nutteloze tekst Lipsum.com
A vacuum cleaner brainwashes a stovepipe near a particle accelerator, because the insurance agent is a big fan of the vacuum cleaner beyond a vacuum cleaner. An anomaly brainwashes a feline nation. A Eurasian avocado pit satiates the diskette of the line dancer. Furthermore, a cargo bay inside a grand piano feels nagging remorse, and a turkey around a bottle of beer operates a small fruit stand with an umbrella for a globule. When you see a cosmopolitan cowboy, it means that the diskette earns frequent flier miles. At base level, this just comes down to total transitional flexibility.
Most people believe that a greasy cargo bay avoids contact with an avocado pit, but they need to remember how almost a chain saw ruminates. An umbrella for a warranty is highly paid. For example, a ball bearing related to the dust bunny indicates that a cab driver non-chalantly gives a pink slip to a judge inside a photon. When you see an asteroid, it means that a hockey player laughs out loud. If a freight train caricatures some paycheck about another light bulb, then a freight train defined by the submarine procrastinates. When you see some hypnotic reactor, it means that a grizzly bear living with the cargo bay hibernates. When a hypnotic football team rejoices, a briar patch starts reminiscing about lost glory. A fruit cake beyond a bartender competes with the unstable polar bear.
Indeed, another optimal power drill hardly pours freezing cold water on another tuba player. A girl scout buys an expensive gift for an earring. Any roller coaster can have a change of heart about a cargo bay about a briar patch, but it takes a real paycheck to wisely graduate from the seldom precise fighter pilot. A fractured briar patch beams with joy, and another knowingly statesmanlike tomato hesitates; however, the underhandedly elusive photon makes love to the sheriff about a pork chop. A vacuum cleaner brainwashes a stovepipe near a particle accelerator, because the insurance agent is a big fan of the vacuum cleaner beyond a vacuum cleaner. An anomaly brainwashes a feline nation. A Eurasian avocado pit satiates the diskette of the line dancer. Furthermore, a cargo bay inside a grand piano feels nagging remorse, and a turkey around a bottle of beer operates a small fruit stand with an umbrella for a globule. When you see a c osmopolitan cowboy, it means that the diskette earns frequent flier miles.
An asteroid over an ocean When a cosmopolitan grain of sand prays, a chestnut living with an industrial complex hides. A turkey daydreams, or the parking lot hesitantly tries to seduce another tornado living with the ocean. Another completely outer movie theater learns a hard lesson from a polar bear. A rattlesnake defined by a freight train recognizes the cab driver inside the avocado pit.
A freight train related to a food stamp Some pickup truck inside the grand piano procrastinates, and a chess board for a buzzard hesitates; however, a mean-spirited jersey cow eagerly trades baseball cards with the briar patch. For example, the particle accelerator indicates that a bowling ball figures out the most difficult fruit cake. Most people believe that a turkey completely secretly admires a stoic blood clot, but they need to remember how knowingly the turn signal defined by an apartment building beams with joy. When a tabloid is gentle, the outer globule tries to seduce the inferiority complex. A grand piano around the ski lodge feels nagging remorse, but a satellite secretly admires an asteroid inside an ocean.
vrijdag 1 september 2006
O Jee, O.V.
Ik heb er een hekel aan. Dat mag je best weten. het openbaar vervoer.. rrrr. wat een ellende.
Afgelopen maandag ging het wel maar vandaag. Ik stapte met het verkeerde been uit bed en vond mijzelf in de on aantrekkelijk positie dat ik met trein, trein en bus mij richting werk moest verplaatsen. Ik haaste mij richting station, kocht (na twee pogingen) mijn retourtje Driebergen Zeist en het lange wachten kon beginnen. Vleuten is een stationnetje, twee keer spugen van utrecht vandaan, waar buiten de spits, 4 treinen per uur stoppen (er komen er noemelijke meer langs maar die zijn slechts een gevaar voor slechtoplettende peronbewoners) dus je moet een half uur wachten mocht je het gele gevaarte net hebben gemist.
Als je zonder MP3 speler op de trein staat te wachten moet je het dus doen met de markante persoonlijkheden om je heen en het nutteloze gekeuvel van medewachtenden.
Nou het was me een spektakel. Voor mij in de rij bij de kaartautomaat stond een middelbaar echtpaar. Met veel omhaal kochten ze twee enkeltjes schiphol, ze gingen op vakantie. De man van het echtpaar stopte de kaartjes in zijn camelkleurige reisportofeuille en verstopte deze onder zijn vormeloze, merkloze, fantasieloze nepspijkerbroek naast zijn belangrijkste gereedschap. Er werd schichtig op en om gekeken of niemand had gezien waar dit paar hun kostbaarheden bewaarden als of ze al op de tropische bestemming waren aangekomen en niet op het perronnetje van een slaperige aglomeratiedorpje stonden.
ik nam het paar in mij op en werd steeds angstig aangekeken. De heer, gekleed in voornoemde suffe broek, op originele Dirk van der Broek Wandelschoenen, droeg een zomerjasje van even merkloze signatuur en op zijn rug de goedkoopste tas die je kunt voorstellen met daar , in het gaatjesstofvakje een opgevouwen vormeloze alpinopet.
De dame daarentegen droeg een LifeLine parachutistenbroek (afritsbaar met veel vakjes) een Nomad Fleece trui en een eastpack rugtas. Ze fluisterde hier en daar wat bevelen en keek over mijn schouder mee naar mijn pin-code. Toen de kartjes automaat mijn twijfelachtigheid tussen enkeltje en retourtje beloonde met het te lang vasthouden van de pinpas riep ze quassie vrolijk "Pasje ingeslikt?" en bitste ze haar reisgenoot toe "heb jij je de pas". Deze antwoorde op zijn beurt iets van "ja ik heb 'm" maar kon zijn de plaatsbeschrijving van de kostbaarheden niet afmaken doordat zij hem alweer shushde (is dat nederlands?)
ze stonden een eindje uit elkaar en keken steevast de verkeerde kant uit, namelijk in de rechting van de trein úit utrecht in plaats van waar onze trein vandaan zou komen (Woerden).
Tussen ons in stonden twee dames met een Buggy waarin een blond jongetje stevig vastgesnoerd zichzelf aan het bezighouden was met het opnemen van alle indrukken om hem heen. De oudere dame van het stel was blijkbaar de Oma van het jongetje en de jongere dame een schoondochter maar niet de moder van de kleine.
Het gesprek van de dames ging over het zelfde paar wat ik hiervor beschreef maar dan op respectievelijk plat Amsterdams en "Barry Stevens Nederlands". De amsterdamse oma eiste van haar gezellin de koffers en tassen met handige samenbindriemen op die het onevenwichtige stel ook bij zich had.
Toen dit gesprek, en de bespreking van de vakantie (de jongste zou naar italië, waar het dertig graden is, gaan de oudste deed een vliegreisje griekenland) over was werd het jongetje uit zijn sereniteit geschokt door de opmerking van oma waar zijn moeder toch kon zijn.. De jongen zich niet bewust van het feit dat er buiten het opslurpen van kleuren en vormen ook nog een moeder bestond zette een keel op en eistte zijn moeder.
De amsterdamse dame liet op luidere keel dan het knulletje horen dat ze eerst met de trein zouden gaan.. Ik bedacht mij dat ze er verstandiger aan had gedaan om geen slapende honden wakker te maken maar soit.
De trein arriveerde en NS bleek voor "nieuwe sardines" te staan en ik moest mij de trein in wringen. De ondoordringbare mensenschaar bestond uit forenzen, lange afstandsreizigers (met bagage die ook onder de stoel zou passen maar lekker een steol in bezit hield) oude vrouwtjes (staand) jonge mensen (op hun rug op de bank hangend).
Normaal gezien (al een keer gebeurd) zou ik mijn bijbeltje trekken en verder lezen in Jesaja maar ik had er het evenwicht niet voor.
Op Utrecht centraal een slalom race gemaakt naar het spoor waar de volgende personendrager van de NS zich zou bevinden. iets te gehaast want mijn horloge staat een paar minuten voor om te zorgen dat ik af en toe nog op tijd kom.
In de trein met meer ruimte (dubbeldekker) kwam ik te zitten achter een stel ballen te zitten.. Koor (corps)ballen van het ergste soort. Het soort dat al wel tjonge tweedejaars is. Nou Poe Bijzonder. Het speciale van corpsballen (of in dit geval een ballerina) is dat de iegen onzekerheid overschreeuwd moet worden. Alles is "wel ok" en alles en iedereen wordt verkleind. een brooertje die in een restaurantje (was "wel ok") door een serveerstertje een colatje in zijn nekje kreeg van zijn truitje.. Alles dik aangezet en veel te hard op een brallerig toontje. En dat ze was wezen wandelen maar 10 kilometer was al ver zat als je bent wezen stappen ("hoe laat ben jij vannacht gebleven?"waarop korpsbal van achter de zonnebril antwoordde "tot half zeven")
Het eikelde nog een tijdje door over wandelen, zuipen en college..
Het is maar geod dat ik niet ontbijt want anders had ik het corps eens flink nonverbaal maar wel via mijn mond de waarheid gezegd..
Kortom.. als de NS meewerkt doen je medereizigers dat nog niet..
To be continued
Afgelopen maandag ging het wel maar vandaag. Ik stapte met het verkeerde been uit bed en vond mijzelf in de on aantrekkelijk positie dat ik met trein, trein en bus mij richting werk moest verplaatsen. Ik haaste mij richting station, kocht (na twee pogingen) mijn retourtje Driebergen Zeist en het lange wachten kon beginnen. Vleuten is een stationnetje, twee keer spugen van utrecht vandaan, waar buiten de spits, 4 treinen per uur stoppen (er komen er noemelijke meer langs maar die zijn slechts een gevaar voor slechtoplettende peronbewoners) dus je moet een half uur wachten mocht je het gele gevaarte net hebben gemist.
Als je zonder MP3 speler op de trein staat te wachten moet je het dus doen met de markante persoonlijkheden om je heen en het nutteloze gekeuvel van medewachtenden.
Nou het was me een spektakel. Voor mij in de rij bij de kaartautomaat stond een middelbaar echtpaar. Met veel omhaal kochten ze twee enkeltjes schiphol, ze gingen op vakantie. De man van het echtpaar stopte de kaartjes in zijn camelkleurige reisportofeuille en verstopte deze onder zijn vormeloze, merkloze, fantasieloze nepspijkerbroek naast zijn belangrijkste gereedschap. Er werd schichtig op en om gekeken of niemand had gezien waar dit paar hun kostbaarheden bewaarden als of ze al op de tropische bestemming waren aangekomen en niet op het perronnetje van een slaperige aglomeratiedorpje stonden.
ik nam het paar in mij op en werd steeds angstig aangekeken. De heer, gekleed in voornoemde suffe broek, op originele Dirk van der Broek Wandelschoenen, droeg een zomerjasje van even merkloze signatuur en op zijn rug de goedkoopste tas die je kunt voorstellen met daar , in het gaatjesstofvakje een opgevouwen vormeloze alpinopet.
De dame daarentegen droeg een LifeLine parachutistenbroek (afritsbaar met veel vakjes) een Nomad Fleece trui en een eastpack rugtas. Ze fluisterde hier en daar wat bevelen en keek over mijn schouder mee naar mijn pin-code. Toen de kartjes automaat mijn twijfelachtigheid tussen enkeltje en retourtje beloonde met het te lang vasthouden van de pinpas riep ze quassie vrolijk "Pasje ingeslikt?" en bitste ze haar reisgenoot toe "heb jij je de pas". Deze antwoorde op zijn beurt iets van "ja ik heb 'm" maar kon zijn de plaatsbeschrijving van de kostbaarheden niet afmaken doordat zij hem alweer shushde (is dat nederlands?)
ze stonden een eindje uit elkaar en keken steevast de verkeerde kant uit, namelijk in de rechting van de trein úit utrecht in plaats van waar onze trein vandaan zou komen (Woerden).
Tussen ons in stonden twee dames met een Buggy waarin een blond jongetje stevig vastgesnoerd zichzelf aan het bezighouden was met het opnemen van alle indrukken om hem heen. De oudere dame van het stel was blijkbaar de Oma van het jongetje en de jongere dame een schoondochter maar niet de moder van de kleine.
Het gesprek van de dames ging over het zelfde paar wat ik hiervor beschreef maar dan op respectievelijk plat Amsterdams en "Barry Stevens Nederlands". De amsterdamse oma eiste van haar gezellin de koffers en tassen met handige samenbindriemen op die het onevenwichtige stel ook bij zich had.
Toen dit gesprek, en de bespreking van de vakantie (de jongste zou naar italië, waar het dertig graden is, gaan de oudste deed een vliegreisje griekenland) over was werd het jongetje uit zijn sereniteit geschokt door de opmerking van oma waar zijn moeder toch kon zijn.. De jongen zich niet bewust van het feit dat er buiten het opslurpen van kleuren en vormen ook nog een moeder bestond zette een keel op en eistte zijn moeder.
De amsterdamse dame liet op luidere keel dan het knulletje horen dat ze eerst met de trein zouden gaan.. Ik bedacht mij dat ze er verstandiger aan had gedaan om geen slapende honden wakker te maken maar soit.
De trein arriveerde en NS bleek voor "nieuwe sardines" te staan en ik moest mij de trein in wringen. De ondoordringbare mensenschaar bestond uit forenzen, lange afstandsreizigers (met bagage die ook onder de stoel zou passen maar lekker een steol in bezit hield) oude vrouwtjes (staand) jonge mensen (op hun rug op de bank hangend).
Normaal gezien (al een keer gebeurd) zou ik mijn bijbeltje trekken en verder lezen in Jesaja maar ik had er het evenwicht niet voor.
Op Utrecht centraal een slalom race gemaakt naar het spoor waar de volgende personendrager van de NS zich zou bevinden. iets te gehaast want mijn horloge staat een paar minuten voor om te zorgen dat ik af en toe nog op tijd kom.
In de trein met meer ruimte (dubbeldekker) kwam ik te zitten achter een stel ballen te zitten.. Koor (corps)ballen van het ergste soort. Het soort dat al wel tjonge tweedejaars is. Nou Poe Bijzonder. Het speciale van corpsballen (of in dit geval een ballerina) is dat de iegen onzekerheid overschreeuwd moet worden. Alles is "wel ok" en alles en iedereen wordt verkleind. een brooertje die in een restaurantje (was "wel ok") door een serveerstertje een colatje in zijn nekje kreeg van zijn truitje.. Alles dik aangezet en veel te hard op een brallerig toontje. En dat ze was wezen wandelen maar 10 kilometer was al ver zat als je bent wezen stappen ("hoe laat ben jij vannacht gebleven?"waarop korpsbal van achter de zonnebril antwoordde "tot half zeven")
Het eikelde nog een tijdje door over wandelen, zuipen en college..
Het is maar geod dat ik niet ontbijt want anders had ik het corps eens flink nonverbaal maar wel via mijn mond de waarheid gezegd..
Kortom.. als de NS meewerkt doen je medereizigers dat nog niet..
To be continued
Abonneren op:
Posts (Atom)
Posts
