In reactie op Johan ter Beeks blog
Als Linux Engineer en als Christen staat een OpenSource kerk mij wel aan. Ik ben alleen bang voor een aantal gevolgen daarvan die we ook in de software tegenkomen..
-> Forks
Wanneer iemand het niet eens is met het ingeslagen pad wordt de broncode meegenomen, in korte tijd aangepast aan de nieuwe route en soms zwaar verminkt. Compatibiliteit wordt niet gewaarborgd. Voorbeeld hiervan is Mambo / Joomla.. Voorbeelden in de kerkgeschiedenis hoef ik in Nederland niet aan te wijzen denk ik.
<- oplossing: RFC. Een rfc is een document waar in een standaard wordt uitgelegd. hierin staat vast wat een bepaalde standaard, protocol of iets dergelijks doet, kan en waar producten die ermee moeten communiceren aan moeten voldoen. Die rfc is er voor Christenen ook. De Schrift.. Helaas is die, net als RFC's multi interpretable.
stervende projecten
-> in de open source wereld zie je soms producten die fantastisch zijn en goed werken op een paar bugjes na. toch staakt ineens de ontwikkeling. Bugs worden niet meer gefixxed omdat er niets terugkomt van "upstream". Wanneer niemand het project overneemt, forked of wel doorontwikkeld maar niet meer deelt zal het product sterven.
<- Voor Emerging Churches is het minder erg als een initiatief sterft. Toch lijkt het me goed als bepaalde projecten "bewaakt" worden. Dat er centraal ergens iets bijgehouden wordt, "waar moet ik heen als mijn kerkbeleving ophoudt". Een emerging synode? Of misschien gewoon een wiki ;-)
Community struggle
Heel veel opensource projecten staan en vallen met communities. De userbase, de ontwikkelaars, de testers.. vaak lopen deze communities door elkaar. Open Source wordt vaak ontwikkeld door hoger opgeleide, technisch geschoolde mensen die voor zichzelf ontwikkelen en het delen. De cummunity kan wel zaken voorstellen en het achteraf testen. bugs aandragen en die volgen maar ze kunnen niet dwingend de richting van het project sturen. Soms leidt dit tot strijd tussen /binnen de communities. Soms worden projectleiders "weggestuurd" en is er een heuse strijd. Een mooi voorbeeld is Gentoo. Dat heeft een hele tijd volledig op zijn gat gelegen door strijd in de hogeren gelederen. Dit heeft veel gebruikers gekost.
Wanneer de artistiekerige blanke aanstellers met hun ec-beleving een ruk naar links of rechts maken en de mensen die meebeleven daar geen invloed op kunnen hebben kan dat leiden tot teleurstelling.
<- De vloek is ook het medicijn. Doordat de vrijgevochten 30 plussers zich het kaas niet van het brood laten eten, artistiekerig genoeg zijn zal het zo'n vaart niet lopen. Toch moet men waakzaam zijn. Ben je "gastheer" of alleen al "beelddrager" dan heb je een verantwoordelijkheid. Weid mijn schapen!
Free as in beer?
-> Een gevleugelde uitspraak bij OSS. Free as in speech, free as in beer. Het kan alleen niet uit. Soms moet er gepoldermodeld worden, en worden zieltjes verkocht aan de duivel (Redhat en SuSe hebben deals met Microsoft.. Nou erger kan niet) Soms worden projecten een kant op gestuurd door investeerders die tijd "kopen" van ontwikkelaars. Projecten als OpenOffice.org worden gekocht en verkocht.. Sommige producten zo vaak dat het bijna onmogelijk is om de codebase te blijven begrijpen en doorontwikkelen. Een mooi voorbeeld is HPOpenMail. HP Open Mail was een Exchange vervanger die compatible is met Outlook. Door dreigementen van Microsoft liet HP het product vallen. Samsung kocht het. Samsung Connect was geboren. Doordat Samsung graag microsoft producten op hun embedded devices wilde moesten ook zij, onder druk van microsoft, het weer doorverkopen. Xandros (die het OS op de EEEpc ontwikkelde) heeft het gekocht en het heet nu Scalix. Het product is nu redelijk stabiel maar ontwikkelingen gaan moeizaam. de codebase is blijkbaar omvangrijk en lastig te doorgronden en bugs en feature requests gaan maar langzaam vooruit. de community is te vaak heen en weer geslingerd en de ontwikkelaars van HP en Samsung mogen er niet meer hun licht over laten schijnen.
De NBG heeft labyrynt gekocht en laten vertalen en uitvoeren door YfC. Er zit "bijna" een licentie op. Wat gebeurt er als iemand iets soortgelijks wil. Wat gebeurt er als mensen het labyrint willen lopen maar nbg, yfc of welke partij dan ook steekt er een stokje voor.. kan het niet meer leveren of niemand weet meer wat het idee er achter was en het geheim ervan was...
<- Emerging church zal hier minder vatbaar voor zijn maar als een vorm van geloofsbeleving, nieuwe monastie en dergelijke geld of veel tijd kosten zullen er belangen gaan spelen die zuivere geloofsbeleving in de weg staan.
Mooie initiatieven kunnen daardoor stukvallen.
.. en het bleef nog lang onrustig in mijn hoofd..
maandag 22 juni 2009
afscheid nemen is een stukje sterven
Als huis troubadours van Flevo hebben wij, Jelle Riet en ik, een liedje mogen verzinnen voor de vertrekkende medewerkers. Omdat het één van de favoriete nummers van Peter is hebben we dat gedaan op de wijs van :
The Boss.. The River
De tekst hieronder..
Maar wij moeten verder, met dit festival
oh we moeten verder in elk geval
(carolien)
Een klein maar dapper agentje storte zich op P. R.
En zonder veel ervaring, schopte ze het toch ver
maar het gekwebbel op kantoor dat werd haar snel teveel
dan belde ze in de file, in alle rust zich scheel
En op het flevofestival, kreeg ze een portofoon
ze blokkeerde bijna elk kanaal, dat is toch niet gewoon
Haar man moest haar soms remmen, dat is ontzettend knap
want carolien die rent maar door ondanks haarzwangerschap
refr.
(Liesbeth)
Dat lieve blonde meisje, van het programma team
zet in haar eentje een thema op, voor minstends een jaar of tien
en ging toen pas ontspannen met zwangerschaps verlet
vervanging was niet nodig, alles was al klaar gezet
haar grootste geheim dat ken ik, maar vertel het u nu pas
marks koosnaam stiekem zwelgje is en dat haar wachtwoord was
een vos verliest haar haren, maar streken verliest ze niet
dat ze ons heeft verlaten dat doet ons veel verdriet
refr
(willeke)
ze liep rond als stagiaire, en deed dat best wel tof
ze moest iemand vervangen met zwangerschaps verlof
maar was zelf in verwachitng vertelde ze gelijk
kinderen krijgen bij flevo is besmettelijk
refr
(peter)
Hij komt uit hoge noorden, waar woorden zeldzaam zijn
Hij storte zich passie op ons geliefd muziek festijn
En kende alle namen, na een vergadering of twee
en met elke grap en grol van ons lachte hij vrolijk mee
Een man die wist te boeien, en inspireren kon
maar van te voren half niet wist waar hij aan begon
het plezier maar ook de moeite sprak van zijn gezicht
zijn boek, zijn flesje beerenburg, gaat nu voor altijd dicht
refr
wilfred en clarinda, mogen niet in dit lied
maar ondanks al het zwijgen, vergeten doen we ze niet
de muziek en al het geregel, waren altijd dik OK
dus stiekum aan het einde nemen we ze even mee
The Boss.. The River
De tekst hieronder..
Maar wij moeten verder, met dit festival
oh we moeten verder in elk geval
(carolien)
Een klein maar dapper agentje storte zich op P. R.
En zonder veel ervaring, schopte ze het toch ver
maar het gekwebbel op kantoor dat werd haar snel teveel
dan belde ze in de file, in alle rust zich scheel
En op het flevofestival, kreeg ze een portofoon
ze blokkeerde bijna elk kanaal, dat is toch niet gewoon
Haar man moest haar soms remmen, dat is ontzettend knap
want carolien die rent maar door ondanks haarzwangerschap
refr.
(Liesbeth)
Dat lieve blonde meisje, van het programma team
zet in haar eentje een thema op, voor minstends een jaar of tien
en ging toen pas ontspannen met zwangerschaps verlet
vervanging was niet nodig, alles was al klaar gezet
haar grootste geheim dat ken ik, maar vertel het u nu pas
marks koosnaam stiekem zwelgje is en dat haar wachtwoord was
een vos verliest haar haren, maar streken verliest ze niet
dat ze ons heeft verlaten dat doet ons veel verdriet
refr
(willeke)
ze liep rond als stagiaire, en deed dat best wel tof
ze moest iemand vervangen met zwangerschaps verlof
maar was zelf in verwachitng vertelde ze gelijk
kinderen krijgen bij flevo is besmettelijk
refr
(peter)
Hij komt uit hoge noorden, waar woorden zeldzaam zijn
Hij storte zich passie op ons geliefd muziek festijn
En kende alle namen, na een vergadering of twee
en met elke grap en grol van ons lachte hij vrolijk mee
Een man die wist te boeien, en inspireren kon
maar van te voren half niet wist waar hij aan begon
het plezier maar ook de moeite sprak van zijn gezicht
zijn boek, zijn flesje beerenburg, gaat nu voor altijd dicht
refr
wilfred en clarinda, mogen niet in dit lied
maar ondanks al het zwijgen, vergeten doen we ze niet
de muziek en al het geregel, waren altijd dik OK
dus stiekum aan het einde nemen we ze even mee
maandag 15 juni 2009
Leef om te schrijven en schrijf om te leven.
Soms wil ik wel wat minder, wat minder drukte om me heen. Gewoon met een gitaar, een biertje en een laptopje met UMTS in een stacaravan in de polder gaan zitten en daar dan lekker schrijven. Een docu over Maarten van Rozendaal heeft me geinspireerd. Misschien moet die TV maar eens weg .. of alleen tijdens de zomer in dat hokje gaan zitten en schrijven, spelen en beminnen.
Ik merk dat het beter met mij gaat sinds ik weer meer schrijf, creatiever bezig ben. Ik merk ook dat mijn blogjes ook langer worden en vaker verschijnen wanneer het goed met me gaat, en dat het goed met me gaat als ik van me af kan schrijven.
Ik leef blijkbaar om te schrijven. Nu nog schrijven om van te leven.
Misschien moet ik, net als Nico Dijkshoorn gaan schrijven in alles wat gedrukt of digitaal verschijnt, een radiocolumn bij Giel en daarvoor produceren. Leven van mijn pen en van mijn gitaar lijkt me heerlijk.
De druk om te schrijven stimuleert, lezen, muziek luisteren (ik krijg Eels niet meer uit mijn hoofd) ook.. stomme tv en computer-kaartspelletjes verhinderen dat een beetje.. Het wordt tijd voor een resolutie. Ik moet maar eens tv gaan kijken wanneer ik iets geschreven heb en niet eerder. En alleen dat kijken wat ik echt wil zien (dus eerst de gids die we niet hebben erbij)
Ik denk dat L. helemaal gek van genot wordt als ik niet standaard s'vonds de tv aanzet als we in bed schuiven.. Of zou ze net zoveel last van dat gitaarspelen hebben als van de tv?
Ik merk dat het beter met mij gaat sinds ik weer meer schrijf, creatiever bezig ben. Ik merk ook dat mijn blogjes ook langer worden en vaker verschijnen wanneer het goed met me gaat, en dat het goed met me gaat als ik van me af kan schrijven.
Ik leef blijkbaar om te schrijven. Nu nog schrijven om van te leven.
Misschien moet ik, net als Nico Dijkshoorn gaan schrijven in alles wat gedrukt of digitaal verschijnt, een radiocolumn bij Giel en daarvoor produceren. Leven van mijn pen en van mijn gitaar lijkt me heerlijk.
De druk om te schrijven stimuleert, lezen, muziek luisteren (ik krijg Eels niet meer uit mijn hoofd) ook.. stomme tv en computer-kaartspelletjes verhinderen dat een beetje.. Het wordt tijd voor een resolutie. Ik moet maar eens tv gaan kijken wanneer ik iets geschreven heb en niet eerder. En alleen dat kijken wat ik echt wil zien (dus eerst de gids die we niet hebben erbij)
Ik denk dat L. helemaal gek van genot wordt als ik niet standaard s'vonds de tv aanzet als we in bed schuiven.. Of zou ze net zoveel last van dat gitaarspelen hebben als van de tv?
Abonneren op:
Posts (Atom)