woensdag 30 juni 2004

De laatste dag

Een lach en een traan. Alles heb ik hier meegemaakt. Mijn allereerste vaste baan. Ik begon hier als telefonische helpdeskmedewerker. Lekker duitse klanten helpen. Maar na een jaar ben je dat wel zat. De hele dag printers instaleren en vragen beantwoorden die je als ervaren computergebruiker allang niet meer zou moeten stellen. Ik heb daar afscheid van genomen toen ik eens in mijn lunchpauze een filmpje zat te kijken. dat was in de tijd dat films sharen nog alleen was weggelegd voor de slimmere mensen op deze aardkloot.

Toen zochten ze in Rotterdam iemand die de taal sprak en back-up wilde zijn voor de dame die op "vakantie" zou gaan. De laatste dag voor haar vakantie leverde ze haar ontslagbrief in en werd ik verzocht om te blijven. Dat deed ik maar al te graag. Mijn ex was ontslagen van haar werk in Belgiƫ en kon dus terug naar Nederland komen naar de familie die ze zo mistte. Hadden we het maar nooit gedaan. dan was ik nu nog steeds getrouwd.

Ik bleef aan. En ik we kochten een huis in Strijen. Simone kreeg een baan waar ze haar minnaar ontmoette.
Dat huis staat nu te koop en ook al heb ik nog geen nieuwe woonruimte.. de Heere zal wel voorzien. dat heeft Hij altijd gedaan. Ook een nieuwe baan, de kans om weg te gaan bij mijn ex, haar familie en haar werk vandaan. Ik rij er nu dagelijks langs.. brr.

De laatste dag valt mij zwaar. Ik realiseerde dat ik voor de laatste keer achter mijn laptop zit, de laatste keer mijn pasje om mijn nek heb. de laatste telefoontjes de laatste lastige vragen..

Ik zal het dus missen hier. De uitstekende relatie met directe collega's. De sfeer in het pand, de feestjes, de gadgets, de pringles, alle contacten en het ruime budget.

Een lach en een traan om de mijmering naar betere tijden een traan over het toekomstig gemis. Een reikhalzen naar een nieuwe functie met meer verantwoordelijkheid. Een mogelijkheid om God te dienen.

Mijn leven is niet rooskleurig maar ik krijg nu een nieuw canvas om opnieuw te beginnen. In het begin zullen er nog lijnen doorkomen van het vorige schilderij maar in de loop der tijd hoop ik daar over heen te kwasten..

dus ik wens mijzelf Happy Painting and God Bless..

maandag 28 juni 2004

Afscheidsreceptie.

Ik hou van een feestje maar ik kan er de laatste tijd niet van genieten. Afgelopen vrijdag heb ik mij ervan overtuigd dat het maar een keer moest. Mijn allerlaatste feestje bij Procter & Gamble. Zeg maar mijn afscheidsreceptie.

Je mocht je partner meenemen maar ik had geen zin in het verklaren van de verandering in uiterlijk van mijn partner. dat wil zeggen .. het is een ander. Maar zoveel was duidelijk.

Helaas is me wel al eens gevraagd waar mijn vrouw was.. "Die is 11 maanden geleden bij me weggelopen na een tijdje vreemd te zijn gegaan" Wat de vraagsteller lichtelijk schokte. Het is niet erg.. ik zit er al langer mee. De vraag kwam minder hard aan dan verwacht..

Bedrijfsfeestjes hebben vaak de gedwongenheid van lollig doen en eigenlijk een soort informele vergadering. Met de partners erbij valt dat meestal wel mee. Nu dus ook. Vooral omdat je je jezelf moest opdoffen alsof je was blijven steken in een van de 4 decennia waarin P&G in Nederland actief was. Ik was als een soort slap aftreksel van John Travolta uit zijn Grease periode verschenen..

Ik heb nogal wat foto's genomen. Niet zulke goede als de proffesionele fotograaf die er rond liep.. Maar goed.. het idee was leuk. Door die proffesionele fotograaf sta ik ook op de foto. Hij heeft geen portretrecht betaald.. Maar dat terzijde.

Jamai was er ook. Deze Idols winnaar (en grootste loser van World-Idols) coverde er op los en entertainde aardig. Dat wil zeggen de hele zaal stond tegen het podium aangeklemd al waren ze tienermeisjes.. Alleen het geschreeuw zoals je alleen bij Jim nog hoort was niet te ontwaren.

De foto's zijn hier (proffesioneel) en hier (persoonlijk) te vinden

ene CB Milton had minder suc6.. Daardoor kon ik er minder foto's van maken.. maar dat maakt niet zoveel uit. De avond liep al op zijn eind en een gezellig gesprekje in de hollandsche bar en in de lounge later werd ik vrolijk thuis gebracht (net iets te snel.. FLITS!!)

De lokatie was leuk, het eten verzorgd, het bier koud en het entertainment leuk.. Niet slecht als afscheidsreceptie..

dinsdag 22 juni 2004

De Heere zal wel voorzien

In mijn leven ben ik altijd wel radicaal geweest. En ik heb getracht om te leven naar God's Wil. Lang niet altijd is dat gelukt. Maar dat is onze zondige natuur. Wel wil ik staan in de belofte van "de Heere zal wel voorzien". Nee ik verzoek Gode niet. Ik wil een biddende houding aannemen wat betreft mijn financiƫn, woonruimte en vervoer. Wat niet wegneemt dat ik dat zelf moet regelen. Dus struin ik het internet af naar woningen, auto's telefoons, abbonnementen en verzekeringen.

Ik hoop dat u, lezer, die gebeden wilt meebidden en de dankpunten als lof en eer naar de Allerhoogste wil laten opstijgen.

Ik raak mijn bedrijfswagen kwijt, mijn laptop en GSM. Dat krijg je als je je baan verliest. Dit indirecte gevolg van mijn scheiding zet mijn leven op zijn kop maar keert hopelijk mijn leven ten goede. Ik heb een auto kunnen kopen. Dankt de Heere daarvoor.

Ik moet in mijn eentje de hypotheek betalen voor een woning die ik samen met mijn ex-vrouw heb gekocht. Bidt voor uitkomst in deze kwestie want ik ga er aan failliet. Bidt voor een nieuwe woonruimte. Dank voor een tijdelijke oplossing.

Dank voor mijn nieuwe werk. Ik verdien maar een klein deel van wat ik eerst verdiende maar De Heere zal wel voorzien!